Billy Milligan ชาย 24 บุคลิก
เรื่องราวจากชีวิตจริงของจำเลยคดีอาชญากรรมร้ายแรงคนแรกในประวัติศาสตร์สหรัฐอเมริกาที่ศาลตัดสินว่าไม่ผิดเพราะวิกลจริต อันเนื่องมาจาก ‘โรคหลายบุคลิก’
พิมเห็นชื่อบิลลี่ครั้งแรกในหนังสือเรื่อง ‘รูมเมท เพื่อนร่วมห้องปริศนา’ ตอนนั้นยังไม่มีหนังสือเกี่ยวกับบิลลี่ในไทย แต่ด้วยความที่อยากอ่านมากๆ เลยกำเงินไปเอเชียบุ๊ค ขอบคุณพี่พนักงานมากๆ ที่กดพรีหนังสือให้เด็กม.5 ที่ยังอ่านอังกฤษล้วนไม่ได้ 🤣
เหตุการณ์ในหนังสือเริ่มจากคดีลักพาตัว ปล้น และละเมิดทางเพศนศ.สาว 3 คนจากมหาวิทยาลัยรัฐโอไฮโอ หลังจากบิลลี่ถูกจับ ‘เดวิด’ ก็เผลอบอกความลับของเขากับนักจิตวิทยาโดโรธี เทอร์เนอร์ เราเลยได้พบว่าบิลลี่ป่วยเป็นโรคหลายบุคลิก และได้รู้จักกับ ‘The ten’ 10 บุคลิกแรกที่ผลัดกัน ’ออกโรง‘ ใช้ชีวิตประจำวันและทำหน้าที่ต่างๆ โดยมี ’อาเธอร์‘ และ ’เรแกน‘ ที่ร่วมมือกันเพื่อควบคุมหน้าที่ของแต่ละคนรวมถึงวิเคราะห์ว่าสถานการณ์ำหนควรให้ใครออกโรง และได้ค้นพบอีกภายหลังว่ามีบุคลิกที่ไม่พึงปราถนา (พวกนอกคอก) อีก 13 บุคลิก พวกเขาสร้างความเดือดร้อนให้กับบิลลี่ และเป็นพวกหัวรุนแรง อาเธอร์เห็นว่าพวกเขาเป็นภัยเลยถูกจัดในกลุ่มพวกนอกคอกและจะไม่ได้รับโอกาสให้ออกโรงอีก และบุคลิกสุดท้ายคือ ครู เป็นบุคลิกที่หลอมรวมบุคลิกทั้งหมดไว้ด้วยกัน
ต้นเหตุแห่งความโกลาหลมาจากความรุนแรงในครอบครัว เหตุการณ์น่าสลดใจของพ่อแท้ๆของบิลลี่ หนำซ้ำยังเจอเรื่องที่สาหัสที่สุดจากพ่อเลี้ยงของบิลลี่อีก ทำให้เด็กคนนึงแตกสลายจนต้องหลบหนีความเจ็บปวดไปข้างหลังฉากและปล่อยให้คนอื่น ’บุคลิกอื่น‘ เข้ามารับความเจ็บปวดแทน
บุคลิกแต่ละบุคลิกจะมีอัตลักษณ์ที่แตกต่างกัน อายุ สีผิว เชื้อชาติ สำเนียง เพศ และความถนัดที่แตกต่างกัน และทุกคนมีหน้าที่เฉพาะของตัวเอง เช่นในวัยเด็ก ’เดวิด‘ จะเป็นคนออกมารับความเจ็บปวดทุกอย่างไว้และจากไป โดยที่เมื่อบิลลี่กลับมาออกโรงเขาจะไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดเลยไม่ว่าจะทางกายหรือจิตใจ ’ชอว์น‘ จะออกมาเมื่อบิลลี่โดนแม่ หรือครูดุ เพราะชอว์นหูหนวกทำให้เขาไม่ได้ยินว่าตัวเองกำลังโดนดุอยู่ หรือ ’เรแกน‘ จะออกมาเมื่อบิลลี่ กำลังตกอยู่ในอันตราย สถานการณ์คับขันที่ต้องใช้พละกำลังมหาศาลเพราะเรแกนสามารถควบคุมอะดรีนาลีนในร่างกายได้
ถึงแม้จะไม่ยุติธรรมต่อบิลลี่ที่จะต้องรับผิดที่บุคลิกอื่นเป็นผู้กระทำ แต่มันก็ไม่ยุติธรรมต่อเหยื่อเลยเช่นกันที่อาชญากรจะได้รับการปล่อยตัวและไม่ได้รับโทษใดๆ ทำให้หลังการพิจารณาคดีแม้จะได้รับคำตัดสินในพ้นโทษเนื่องจากวิกลจริตก็ตาม ก็ยังมีกลุ่มคนจำนวนมากที่คิดว่าเขาแกล้งแสดงว่าป่วย ตั้งแต่อัยการ หรือแม้กระทั่งแพทย์เองก็ด้วย ทำให้ในภายหลังแนวทางการรักษาของบิลลี่เปลี่ยนไปไม่ได้อิงตามหลักการรักษาผู้ป่วยโรคหลายบุคลิกจนในตอนท้ายของหนังสืออากาาของเขาค่อนข้างแย่มากเลยทีเดียว
ในหนังสือสิ้นสุดลงที่ปี 1982 แต่หลังจากหาข้อมูลเพิ่มพบว่าเขาหนีออกจากโรงพยาบาลจิตเวช ใช้ชื่อ Christopher Carr ทำงานให้กับบริษัท Hot tub และได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการหายตัวไปของ Michael Madden โดยมีพยานว่าพบเห็นทั้งสองคนมีปากเสียงกันและเป็นครั้งสุดท้ายที่พบ Madden
บิลลี่เสียขีวิตในวัย 59 ปีด้วยโรคมะเร็งในบ้านพักคนชราในโคมลัมบัส
อ่านมายืดยาวขนาดนี้แต่ขอบอกเลยว่านี่ยังไม่ถึงเสี้ยวนึงของเนื้อหาในหนังสือเลยค่ะ ในหนังสือมีช่วงแรกที่ได้รับการรักษาอย่างถูกต้องจนสามารถหลอมรวมแต่ละบุคลิกเข้าด้วยกันได้ จนครูสามารถออกโรงได้และได้ร่วมมือกับผู้เขียนบอกเล่าความเป็นมาของพวกเขาตั้งแต่เด็กจนถึงปัจจุบัน ซึ่งเป็นชีวิตที่ถ้าเป็นตัวพิมเองก็คงสติแตกไม่แพ้บิลลี่เลยเหมือนกันค่ะ
ถ้าหากสนใจสามารถจิ้มลิ้งค์ใน bio ได้เลยนะคะขอบคุณค่ะ 💕
#ป้ายยากับlemon8 #หนังสือ #กองดอง #บิลลี่มิลลิแกน #รีวิวหนังสือ
ถ้าใครค้นหา “บิลลี่ มิลลิแกน” หรือ “ชาย 24 บุคลิก (The Minds of Billy Milligan)” เพราะอยากรู้ว่าเรื่องนี้จริงแค่ไหน/เกี่ยวกับอะไร ก่อนอ่านฉันแนะนำให้ตั้งโหมดไว้เลยว่า นี่ไม่ใช่นิยายสืบสวนที่อ่านเอามันอย่างเดียว แต่เป็นงานเล่าคดีจริงที่พาเราเข้าไปอยู่ในมุม “จิตวิทยา+กฎหมาย” พร้อมๆ กัน และมันหนักพอสมควร สิ่งที่ทำให้เล่มนี้น่าสนใจมากคือการ “จำแนกบุคลิก” แบบเป็นระบบ จนเราเริ่มจำชื่อและหน้าที่ได้จริงๆ ในเล่มจะพูดถึงกลุ่มบุคลิกที่ผลัดกันออกมาใช้ชีวิตประจำวัน (ที่หลายคนเรียกกันว่า The ten) แล้วค่อยๆ เปิดเผยว่ามีมากกว่านั้น รวมไปถึงบุคลิกที่ถูกมองว่าเป็นพวกนอกคอก และปลายทางคือ “ครู (Teacher)” ที่เหมือนเป็นตัวตนที่หลอมรวมภาพรวมทั้งหมดไว้ ฉันชอบที่หนังสือไม่ได้เล่าแค่รายชื่อ 24 บุคลิกให้ว้าว แต่เล่าว่าแต่ละคนทำหน้าที่อะไร ทำไมถึงต้องมีคนหนึ่งออกมารับความเจ็บปวดแทน (เช่น David) หรือทำไมคนที่แข็งแรงอย่าง Ragen ถึงกลายเป็นกำลังหลักในภาวะคับขัน อีกจุดที่คนกดเข้ามาอ่านบ่อยคือ “ศาลตัดสินไม่ผิดเพราะวิกลจริต” มันชวนให้ตั้งคำถามมากๆ ว่าถ้าอาชญากรรมเกิดขึ้นจริง แล้วผู้กระทำ ‘ไม่ใช่ตัวตนหลัก’ แบบนี้ความยุติธรรมควรอยู่ตรงไหน ระหว่างความเห็นใจผู้ป่วยกับความเป็นธรรมของเหยื่อ ตอนฉันอ่านถึงช่วงพิจารณาคดีคือรู้สึกอึดอัด เพราะเข้าใจทั้งสองฝั่งพร้อมกัน และพอรู้ว่าหลังจากนั้นยังมีคนสงสัยว่าเขาแกล้งป่วย (แม้แต่ฝั่งแพทย์/อัยการ) ก็ยิ่งทำให้บรรยากาศในเรื่องตึงขึ้นไปอีก ถ้าอยากอ่านให้เข้าใจขึ้น แนะนำวิธีอ่านแบบส่วนตัวของฉันคือ 1) จดชื่อบุคลิกสำคัญไว้ 3–5 คนก่อน เช่น Arthur, Ragen, David, Tommy, Allen จะตามเรื่องง่ายมาก 2) อ่านโดยแยก “ข้อเท็จจริงในคดี” ออกจาก “คำอธิบายทางจิตวิทยา” แล้วค่อยกลับมาคิดต่อว่าหนังสือทำให้เราเอนเอียงไปทางไหน 3) เช็กสารบัญ/ช่วงแบ่งภาค (อย่างภาคที่พูดถึง ‘ครู’) เพื่อกะจังหวะการอ่าน เพราะบางช่วงข้อมูลแน่นมาก สุดท้าย ถ้าคุณชอบงานแนวคดีจริง-จิตวิทยา เล่มนี้เป็นเล่มที่อ่านจบแล้วจะจำชื่อ “บิลลี่ มิลลิแกน” ไปอีกนาน แต่ถ้าใครอ่อนไหวกับประเด็นการล่วงละเมิดหรือความรุนแรงในครอบครัว แนะนำให้เว้นช่วงอ่านหรือหารีวิวสรุปก่อน จะช่วยเซฟความรู้สึกได้เยอะ
