หยุดเดินเเล้วหันหลังมองสักหน่อย - เพราะเป็นวัยรุ่นจึงเจ็บปวด

เราไปรื้อกองหนังสือดองที่ตั้งใจว่าจะอ่านให้หนำใจหลังสอบ แต่ตอนนี้ร่างกายและใจเรียกร้อง detox ด่วนสุด ๆ! จนไปเจอกับเล่มหนึ่ง หน้าปกสีส้มเลือดหมูเด่นสะดุดตาจากกองหนังสือทั้งหมด ที่มีชื่อว่า “เพราะเป็นวัยรุ่นจึงเจ็บปวด” เขียนโดย คุณคิมรันโด เราเคยลองอ่านเล่มนี้นิดหน่อยครั้งหนึ่ง แต่ตอนนั้นอ่านไม่ติด เลยเปลี่ยนไปอ่านเล่มอื่นแทน แต่ไม่รู้ทำไมถึงอยากลองอีกครั้ง อาจเพราะชื่อโดนใจมั้งคะ 555

พอเริ่มอ่านอีกครั้ง…ตั้งแต่หน้าแรก โดนใจทุกบรรทัดเลยค่ะ คำว่า “ถูกที่ถูกเวลา” ใช้ได้กับตอนนี้สุด ๆ โดยเพาะเมื่อได้อ่านจนถึง Part 1 ตอนที่ 8 เราอดใจไม่ไหวจนอยากที่อยากจะแชร์กับทุกคน เรียกได้ว่า เเทงใจสุดๆเลยค่ะ สำหรับใครที่กำลังท้อเเท้หรือหมดกำลังใจ ลองพักอ่านตรงนี้สักนิดเเล้คค่อยก้าวต่อไปค่ะ

PART 1 : 08 หยุดเดินแล้วหันหลังมองสักเล็กน้อย

เรื่องราวเกี่ยวกับคนตัดต้นไม้ ที่ออกแรงเลื่อยเต็มที่ เหงื่อท่วมตัว แต่ต้นไม้กลับไม่ล้มเสียที พอพิจารณาอีกทีถึงรู้ว่าใบเลื่อยทื่อเกินไป ไม่ว่าจะพยายามยังไงก็ไม่ขาด คนอื่นอาจตะโกนให้พักและลับใบเลื่อยใหม่ แต่คุณลุงกลับตอบกลับโดยไม่มองหน้า “วันนี้ต้องรีบตัดให้เสร็จ ไม่มีเวลาหยุดพัก!” แล้วก้มหน้าก้มตาเลื่อยต่อ

ฟังดูคุ้น ๆ ไหมคะ? หลายคน รวมถึงเราด้วย กำลังใช้ชีวิตเหมือนคุณลุงคนนี้ เรามัวแต่ทำงานโดยไม่สังเกตว่าเครื่องมือหรือวิธีการที่เราใช้มันทื่อไปแล้ว สิ่งที่เราทำต่อมาคือโทษตัวเองว่าไม่เก่งพอ ไม่ตั้งใจพอ หรือไม่พยายามพอ ก่อนจะเริ่มใหม่อีกครั้ง

เอบราฮัม ลินคอล์น เคยกล่าวไว้ว่า:

“ถ้าคุณใช้เวลา 8 ชั่วโมงในการตัดต้นไม้ เวลา 6 ชั่วโมงจะหมดไปกับการลับขวาน”

ก่อนจะเริ่มงานอะไร ไม่ใช่แค่ทำงานอย่างขยัน แต่ต้องมีเป้าหมายชัดเจน และบ่มพลังที่จะทำให้สำเร็จ

สิ่งที่เราขาดไม่ใช่ความสามารถหรือหน่วยกิต แต่คือ การทบทวนตัวเอง

สรุปง่าย ๆ ก่อนเริ่มงาน ควรมี 3 อย่างนี้:

1. เป้าหมายชัดเจน – ทำไปทำไม? ต้องการอะไร?

2. วิธีที่เหมาะกับตัวเอง – เราถนัดอะไร เรียนรู้แบบไหนดีที่สุด?

3. ลงมือปฏิบัติจริงจัง – การทำจริงเท่านั้นที่จะเห็นผล

คนส่วนใหญ่โฟกัสแต่การลงมือทำ จนลืมถามตัวเองว่าเป้าหมายคืออะไร และวิธีการที่เหมาะกับเราคืออะไร ถ้าไม่มีทั้งสองอย่าง ความพยายามก็อาจสูญเปล่า

ลองทบทวนตัวเองดี ๆ บางทีเราอาจพุ่งไปผิดเป้าหมาย หรือพยายามด้วยวิธีที่ไม่เหมาะก็ได้

เพิ่มเติม:

การทบทวนไม่ใช่แค่คิดในหัวนะคะ แต่ต้องลงมือเรียนรู้และสะสมประสบการณ์ด้วย อ่านหนังสือ ฟังพอดแคสต์ พูดคุยกับคนอื่น หรือแม้แต่ลองทำสิ่งใหม่ ๆ ประสบการณ์จริงจะช่วยให้เราเติบโตมากที่สุด

หวังว่าโพสต์นี้จะเป็นประโยชน์กับทุกคนนะคะ

💜💜💜

#ติดเทรนด์ #lemon8ไดอารี่#พัฒนาตนเอง #หนังสือน่าอ่าน #เพราะเป็นวัยรุ่นจึงเจ็บปวด

2025/10/10 แก้ไขเป็น

... อ่านเพิ่มเติมหลายคนที่กดเข้ามาเพราะเห็น “รูปการ์ตูนเหนื่อยท้อ” หรือภาพ “คนตัดไม้เลื่อยต้นไม้ด้วยเลื่อยทื่อ” น่าจะรู้สึกเหมือนกันคือ…มันเหมือนชีวิตเราช่วงที่พยายามสุดแรง แต่ผลลัพธ์ไม่ขยับเลยค่ะ ภาพนั้นไม่ได้เศร้าแค่หน้าตัวการ์ตูน แต่มันสะท้อนอาการ “ฝืนทำต่อทั้งที่เครื่องมือทื่อ” ได้ตรงมาก ถ้าช่วงนี้คุณกำลังเป็นแบบนั้น ลองเช็ก 4 สัญญาณนี้ก่อนว่าเราอาจต้อง “หยุดเดินแล้วหันหลังมอง” จริง ๆ 1) ทำงาน/อ่านหนังสือนานขึ้น แต่คุณภาพเท่าเดิมหรือแย่ลง 2) โทษตัวเองบ่อยขึ้นว่าไม่เก่ง ไม่ขยัน ทั้งที่จริง ๆ เหนื่อยมาก 3) เริ่มหลีกเลี่ยงงานสำคัญ แล้วไปทำเรื่องเล็ก ๆ แทน 4) รู้สึกเหมือนอยู่คนเดียวกับความกดดัน (ทั้งที่จริง ๆ เราขอความช่วยเหลือได้) จากเรื่องคนตัดไม้ เราเอามาปรับเป็น “วิธีลับเลื่อยแบบทำได้จริง” 10–20 นาที ที่ใช้ได้ทั้งเรียนและงาน - ลับเลื่อยด้วยการเขียนเป้าหมาย 1 บรรทัด: วันนี้ต้องการให้เสร็จอะไร “ชัด ๆ” (เช่น อ่านสรุปบท 1 ให้จบ + ทำข้อ 10 ข้อ) - เลือกวิธีที่เหมาะกับตัวเอง 1 อย่าง: ถ้าสมาธิสั้นให้ใช้ Pomodoro 25/5 หรือถ้าชอบภาพให้สรุปเป็นมายด์แมป 1 หน้า - เช็กเครื่องมือ: สภาพแวดล้อม/แอปที่รบกวน/ความง่วง ถ้าร่างกายหมดก็เหมือนใบเลื่อยทื่อ ต่อให้ฝืนก็ไม่คมขึ้น อีกอย่างที่ช่วยมากคือ “พักแบบมีคุณภาพ” ไม่ใช่พักแล้วรู้สึกผิด เราลองใช้สูตร 3-3-3 เวลาเริ่มหมดไฟ: - 3 นาที: หายใจลึก ๆ และวางมือถือ - 3 อย่าง: เขียนว่า ตอนนี้ติดตรงไหน/ต้องการอะไร/ขอความช่วยเหลือจากใครได้ - 3 งานเล็ก: เลือกทำงานที่พาไปถึงเป้าหมายได้จริงภายใน 15–30 นาที (เพื่อเรียกโมเมนตัมกลับมา) แล้วเรื่อง “ต้นไม้ ไม่มี ใบ การ์ตูน” ที่หลายคนค้นหา เรามองว่าใบไม้ที่หายไปมันเหมือนแรงใจที่ร่วงหมดช่วงเครียด ๆ ค่ะ ถ้าเป็นแบบนั้น ลองเติมใบไม้กลับมาทีละนิดด้วยกิจกรรมเล็ก ๆ ที่ชาร์จพลัง เช่น เดินรับแดด ฟังพอดแคสต์สั้น ๆ หรือคุยกับเพื่อนสักคน สุดท้าย อยากย้ำเหมือนในโพสต์หลักเลยว่า บางทีเราไม่ได้ขาดความพยายาม แต่ขาด “การทบทวน” และ “การลับเลื่อย” พักได้ ไม่ผิด และการหยุดดูเส้นทางสักนิด อาจทำให้เรากลับไปตัดต้นไม้เดิมได้ง่ายขึ้นกว่าเดิมมากค่ะ

ค้นหา ·
เพราะเป็นวัยรุ่นจึงเจ็บปวด