หลายครั้งที่เรารู้สึกว่าความสำเร็จหรือเป้าหมายที่ตั้งไว้นั้นอยู่สูงเกินไปจนเกินเอื้อมถึง ความรู้สึกเจียมตัวจึงเกิดขึ้นตามมาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ผมเองเคยผ่านช่วงเวลาที่รู้สึกเหมือน 'เทอ..อยู่..สูงเกิน..เอื้อมถึง' เหมือนกับข้อความที่บ่งบอกในบทความนี้ การเจียมตัวไม่ได้แปลว่าเราจะต้องลดความมั่นใจหรือยอมแพ้ง่ายๆ แต่เป็นการรู้จักรับรู้ข้อจำกัดของตัวเองในช่วงเวลาหนึ่ง เพื่อใช้เป็นแรงผลักดันในการก้าวต่อไป แทนที่จะจมปลักอยู่กับความรู้สึกด้อยค่า ผมพบว่าการแบ่งปันกับคนที่เชื่อใจหรือการตั้งเป้าหมายเล็กๆ ที่สามารถทำได้จริง จะช่วยให้ความเจียมตัวลดลงและสร้างความมั่นใจขึ้นเรื่อยๆ เหนือสิ่งอื่นใด การเข้าใจว่าความสำเร็จที่สูงนั้นไม่ได้เกิดขึ้นในชั่วข้ามคืน แต่เป็นผลลัพธ์ของความพยายามและการเรียนรู้อย่างต่อเนื่อง จะช่วยให้เราปรับมุมมองและลดความกังวลใจไปได้มากเลยทีเดียว