ชีวิตคือการทำงาน ทำงานจนตัวตาย?
ผมแปลกใจว่าทำไมผู้บริหารระดับสูงในบริษัทผมถึงไม่ยอมเกษียณอายุตัวเองกัน บางคนอายุเกิน 70 แล้ว ยังมานั่งทำงานงกๆ ประชุมดึกๆดื่นๆ ทั้งที่เขาน่าจะมีเงินเก็บหลายสิบล้านแล้ว ลูกหลานก็ทำงานดีๆกันหมด เขา น่าจะออกไปใช้ชีวิตบั้นปลายอย่างมีความสุข แต่กลับมานั่งทำงานเครียดๆ ถึงแม้จะได้เงินเดือนสูงมาก แต่อายุปูนนี้แล้วจะเก็บเงินไปทำไมเยอะแยะเดี่ยวก็ไม่ได้ใช้เงิน สุดท้ายคนที่ได้ใช้เงินคงเป็นลูกหลาน ผู้บริหารหลายๆคนทำงานจนตายในวัย 80 กว่าๆ บางครั้งผมมาคิดว่า เขามีความสุขในการใช้ชีวิต?
จากประสบการณ์ส่วนตัวของหลายๆ คนที่พบกับผู้บริหารระดับสูงวัยเกิน 70 ปี จะเห็นได้ว่าพวกเขามักมีความผูกพันกับงานอย่างลึกซึ้ง การเกษียณในวัยนี้ไม่ใช่แค่เรื่องของการเงินแต่คือการปล่อยวางสิ่งที่ทำมาตลอดชีวิต สำหรับบางคน "งาน" คือสิ่งที่สร้างความหมายและความภูมิใจให้กับชีวิต แม้จะมีเงินเก็บมากมาย แต่ความรู้สึกว่าชีวิตมีคุณค่าและเต็มไปด้วยเป้าหมายทำให้พวกเขายังเลือกทำงานต่อไป นอกจากนี้ การทำงานในวัยนี้ยังช่วยให้ผู้บริหารเหล่านี้รักษาความสัมพันธ์ทางสังคมและจิตใจให้มีชีวิตชีวา การนั่งประชุมและมีส่วนร่วมกับทีมงานช่วยลดความรู้สึกโดดเดี่ยวและกลายเป็นแรงจูงใจในการมีชีวิตที่กระตือรือร้น อย่างไรก็ตาม ความเครียดจากการทำงานหนักในวัยสูงใหญ่ก็ไม่ใช่เรื่องที่ควรมองข้าม เพราะสุขภาพเป็นเรื่องสำคัญที่ต้องใส่ใจ จึงอาจจะเป็นได้ว่าผู้บริหารเหล่านี้ยังไม่เจอทางเลือกหรือกิจกรรมอื่นที่สามารถให้ความสุขแทนการทำงาน และในบางกรณี งานก็คือส่วนหนึ่งของอัตลักษณ์ที่ทำให้พวกเขารู้สึกว่ามีคุณค่าและประสบความสำเร็จ สุดท้ายแล้ว ความสุขและความสมดุลระหว่างงานกับชีวิตวัยเกษียณเป็นเรื่องที่แต่ละคนต้องค้นหาและตัดสินใจด้วยตนเองอย่างมีสติเพื่อคุณภาพชีวิตที่ดียิ่งขึ้น
