"To me for the next ten years."
Every Sunday night.
After finishing the laundry and making a glass of hot green tea,
Yui would sit at a small wooden table by the window.
Tokyo at night has a distant train sound.
With the lights from the building across the street.
That never extinguished at the same time
Yui is twenty-nine.
Works administrative work in the insurance company.
Life wasn't bad, but it wasn't what she painted as a child.
In the bottom drawer.
There are several cream envelopes.
Write clearly the directed date.
"Open 2026."
"Open at 35."
"Open when it feels lost."
She started writing letters to herself.
Since the day of the first heartbreak,
Not to record sadness.
But to ask questions,
"When she read this letter,
Are you still afraid of change? "
"Is she still drawing?"
"Have you moved out of this little room?"
Sometimes, she writes, even when the tears are not dry.
Sometimes written with a smile.
Like leaving a secret with someone
That understands her the most.
One night, after the day of the crash,
Yui took an envelope that said
"Open when it doesn't feel good enough."
She hesitated for a while before tearing it off.
His own handwriting three years ago.
A little inclined like a person in a hurry to write
There's one sentence inside.
"If she reads here,
It means she hasn't given up yet.
And that's good enough. "
Yui sat silent and chuckled tearfully.
Maybe we don't always need someone to say we're good enough.
Sometimes, just us in the past.
Reach to catch us today
That's enough. 🌸
That night, Yui wrote another letter.
"To me for the next ten years.
If she's still reading the letter,
Does that mean you still believe in yourself? "
การเขียนจดหมายถึงตัวเองในอนาคตเป็นวิธีที่ทรงพลังที่ช่วยให้เรารักษาความหวังและกำลังใจในวันที่รู้สึกท้อแท้จากปัญหาชีวิต สำหรับฉันเองก็ได้ลองเขียนจดหมายถึงตัวเองเมื่อหลายปีก่อนในช่วงเวลาที่ชีวิตสับสนและไม่แน่นอน การได้ย้อนกลับมาอ่านจดหมายเหล่านั้นเหมือนกับได้รับกำลังใจและคำปลอบใจจากคนที่เข้าใจเราอย่างลึกซึ้งที่สุด นั่นคือตัวเราเองในอดีต เสียงรอบตัวและบรรยากาศอย่างเสียงรถไฟในโตเกียวตอนกลางคืน และแสงไฟจากอาคารที่ไม่เคยดับนั้น สร้างความรู้สึกที่มีชีวิตชีวาและเติมเต็มความรู้สึกเหงาในเวลาเดียวกัน ช่วยให้เราตระหนักถึงความกล้าหาญของตัวเองที่ยังไม่ยอมแพ้ต่อความเปลี่ยนแปลง และยังก้าวผ่านทุกความเจ็บปวดได้ในแต่ละวัน การเขียนจดหมายถึงตัวเองยังเป็นเหมือนการตั้งคำถามสำคัญต่อความคิดและความฝันที่เราเคยมี เช่น "เธอยังกลัวการเปลี่ยนแปลงอยู่ไหม" หรือ "เธอยังวาดรูปอยู่หรือเปล่า" ช่วยกระตุ้นให้เราไม่ลืมสิ่งที่เคยสำคัญและรักษาความฝันไว้ แม้ในวันที่ชีวิตดูไม่เป็นไปตามแผนที่วางไว้ก็ตาม ที่สุดแล้ว จดหมายเหล่านี้ทำหน้าที่เสมือนเพื่อนสนิทที่ทุกคนมีไว้ในใจ ที่คอยย้ำเตือนให้เราเชื่อมั่นในตัวเอง แม้อุปสรรคและความผิดพลาดจะเกิดขึ้นก็ตาม เพียงแค่เราไม่ยอมแพ้ก็ถือว่าเป็นความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่แล้ว หากใครที่ยังไม่เคยลองเขียนจดหมายถึงตัวเอง ฉันขอแนะนำให้ลองดูสักครั้ง มันไม่เพียงแค่เป็นการสะท้อนความรู้สึกและประสบการณ์ แต่ยังเป็นแหล่งพลังใจที่สามารถช่วยให้เราก้าวผ่านทุกความเปลี่ยนแปลงในชีวิตได้อย่างเข้มแข็งและมีกำลังใจเสมอ