I can't. That's enough.😔😔

เคยมั้ยที่รู้สึกว่าใจดีเท่าไหร่ก็ไม่พอสำหรับใครบางคน จนสุดท้ายเหมือนถูกเอาเปรียบและรู้สึกเหนื่อยใจ ซึ่งจากประสบการณ์ตรง การรู้จักตั้งขอบเขตในความใจดีเป็นสิ่งสำคัญมาก เพราะความใจดีที่ไม่มีขอบเขต อาจทำให้เราเสียเปรียบทางอารมณ์และเกิดความเจ็บปวดในใจได้ ความจริงที่เรียนรู้มาคือ ใจดีไม่ใช่การให้ไปทั้งหมดโดยไม่คิดอะไร แต่คือการมีความจริงใจในใจที่พร้อมจะให้แต่ไม่ยอมถูกเอาเปรียบ ถ้าเจอคนที่ไม่จริงใจกับเรา เราควรเรียนรู้ที่จะถอยออกมาอย่างมีสติ เพราะการเก็บตัวเองไว้ด้วยความเคารพเป็นเรื่องจำเป็น คำว่า “เจ็บกําลังดี” ของใครหลายคนไม่ใช่แค่คำพูดที่พร่ำบอกกัน แต่เป็นบทเรียนที่ทำให้เราเห็นภาพความจริงของชีวิตชัดขึ้น ว่าบางเส้นทางหรือบางเรื่องในชีวิต อาจจะไม่ใช่ของเราอย่างแท้จริง แม้จะพยายามขนาดไหนก็ไม่ได้ผลดีเสมอไป ในฐานะคนที่เคยผ่านช่วงเวลานี้ ผมอยากแนะนำให้ทุกคนหมั่นสังเกตตัวเองและคนรอบข้างว่าความใจดีเราได้รับสิ่งตอบแทนที่เหมาะสมหรือไม่ ถ้าเริ่มรู้สึกถึงการถูกเอาเปรียบหรืองดงามของความจริงใจลดลง การถอยห่างและตั้งขอบเขตให้ตัวเองเป็นทางเลือกที่ไม่ได้แปลว่าแพ้ แต่คือการรักตัวเองอย่างหนึ่ง สุดท้าย ความใจดีที่แท้จริงควรมาจากใจและความจริงใจที่จะให้โดยไม่หวังผลตอบแทนที่เกินไป แต่ก็ต้องไม่ลืมห่วงใยตัวเองในขณะเดียวกัน เพราะใจดีอย่างมีขอบเขตจะช่วยให้ชีวิตสมดุลและมีความสุขมากขึ้นอย่างแท้จริง