I may be a quiet person... but that doesn't mean gentle to everyone.
Some people speak well.
Some people approach well.
Somewhere there was a laugh.
And I...
Is a person who can walk alone
Stay quiet.
And don't feel the need to explain yourself to anyone all the time.
I'm not a talker.
But it's not someone who can say anything easily.
I'm not a scold.
But when will you choose to speak?
It's usually not a joke.
The outside world may see
Still, quiet, hard to reach.
But the truth is,
I just choose to spend energy on what it should take.
Not in with every conversation
Not laughing at everything
Not close to everyone
And don't feel guilty for that.
Because being quiet
It's not the absence.
But knowing that
When should I speak and when should I be quiet?
If you're someone who cares too much about other people,
And happened to see this post
How would you feel? I don't know.
But I want to say softly,
Our happiness... does not need to be tied to anyone's eyes.
As long as we don't bother anyone.
We have the right to live in a comfortable way.
Don't spend your energy caring about the world.
Until I forgot to care about myself. 😌
# lemon 8 diary # SilentEnergy
หลายครั้งที่เราถูกตีความผิดเพราะความเงียบของเรา คนรอบข้างอาจคิดว่าเงียบคืออ่อนโยน หรือบางครั้งอาจมองว่าเราไม่มีตัวตน แต่จากประสบการณ์ตรง การเป็นคนเงียบแปลว่าเรากำลังเก็บรวบรวมพลังงานและเลือกที่จะใช้มันอย่างมีสติมากกว่า การเดินคนเดียว หรือเลือกที่จะไม่เข้าสังคมบ่อย ๆ ไม่ได้หมายความว่าเราขาดความสุข หรือมีปัญหาเรื่องการเข้าสังคม แต่คือการเรียนรู้ว่าความสุขของเราคืออะไร การใช่พลังงานกับคนที่สำคัญและสถานการณ์ที่เหมาะสมต่างหากคือเรื่องสำคัญกว่า ในโลกปัจจุบันที่ทุกคนดูเหมือนจะต้องแข่งขันเพื่อเป็นศูนย์กลางความสนใจ การเงียบและการอยู่นิ่งอาจถูกมองว่าเป็นจุดอ่อน แต่เรากลับใช้ความเงียบเหล่านี้เป็นพลังและปราการปกป้องใจตัวเอง ไม่ต้องพูดทุกเรื่อง หรือร่วมทุกบทสนทนาเพื่อแสดงตัวตน ฉันพบว่าการวางขอบเขตกับการใช้ชีวิตคือกุญแจสำคัญ เราไม่จำเป็นต้องตอบรับทุกคำถาม หรือปฏิสัมพันธ์ อย่างน้อยที่สุดเราควรมีพื้นที่ส่วนตัวที่จะได้ฟื้นฟูพลัง จนพร้อมที่จะเผชิญและพูดเมื่อจำเป็นจริง ๆ การไม่รู้สึกผิดที่ไม่ได้สนุกหรือคุยกับทุกคนคือการยอมรับตัวเองอย่างแท้จริง และในที่สุดการเป็นคนเงียบกลับเป็นข้อดีที่ทำให้เราเข้าใจวิธีดูแลตัวเองมากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นเรื่องความรู้สึกหรือพลังงานที่เรามี สุดท้ายนี้ อยากให้ทุกคนที่รู้สึกเหมือนฉันได้ภาพสะท้อนว่า ความสุขไม่จำเป็นต้องผูกติดกับสายตาหรือความคาดหวังของผู้อื่น ทุกคนมีสิทธิ์ที่จะเป็นตัวเองอย่างเต็มที่ และดูแลรักษาความสุขนั้นด้วยตัวเอง โดยไม่ต้องอธิบายหรือขออนุญาตใครเลย
