เราติดการ์ตูน เพราะที่บ้าน 🤡

หลายคนอาจสงสัยเหมือนกันว่าทำไมถึงติดการ์ตูนตั้งแต่เด็ก ทั้งๆ ที่บางทีได้รับการห้ามหรือถูกจำกัดไม่ให้ดูสารคดีหรือละครน้ำเน่าในบ้าน ผมเองก็มีประสบการณ์คล้ายกัน ที่บ้านของผมเต็มไปด้วยหนังสือการ์ตูนมากมายตั้งแต่ผมจำความได้แล้ว ไม่ว่าจะเป็นการ์ตูนจากพี่ชายที่ชอบสะสมและอ่านอย่างเพลิดเพลิน หรือแม้แต่พี่สาวที่ชื่นชอบสะสมบัตรโทรศัพท์ลายการ์ตูนอย่างลายเซเลอร์มูนและการ์ดแคปเตอร์ซากุระ ทั้งหมดนี้สร้างบรรยากาศที่ทำให้ผมซึมซับวัฒนธรรมการ์ตูนตั้งแต่เด็กโดยไม่รู้ตัว บรรยากาศในบ้านมีอิทธิพลอย่างมากต่อความชอบส่วนตัวของเด็ก เมื่อมีการ์ตูนหรือคอลเลกชันเกี่ยวกับการ์ตูนวางอยู่รอบตัวเด็กๆ อย่างเห็นได้ชัด เด็กก็จะเริ่มสนใจและอยากรู้อยากเห็นเพื่อเรียนรู้มากขึ้น เช่นเดียวกับผมที่พี่ชายของผมมักอ่านการ์ตูนในห้องน้ำและมีหนังสือการ์ตูนซ่อนอยู่เต็มไปหมด ส่งผลให้ผมได้สัมผัสและคลุกคลีกับการ์ตูนตั้งแต่เด็ก ยิ่งไปกว่านั้น การเห็นคนในครอบครัวที่ยังคงติดตามและชื่นชอบการ์ตูนในวัยผู้ใหญ่ เช่น พี่ชายที่อายุมากกว่า 40 ปีแล้วยังภูมิใจและพูดถึงการติดตามการ์ตูน เรื่องนี้ก็ยิ่งเป็นแรงกระตุ้นให้รักและสนใจการ์ตูนมากขึ้น บางครั้งการรักการ์ตูนไม่ใช่แค่ความชอบส่วนตัวเท่านั้น แต่เป็นสัญลักษณ์ของความทรงจำและความสัมพันธ์ในครอบครัวด้วย สุดท้ายนี้ ผมคิดว่าการที่เราติดการ์ตูนเพราะที่บ้านนั้นคือการเติบโตขึ้นมาท่ามกลางวัฒนธรรมและสิ่งแวดล้อมที่สนับสนุนความสนใจนั้นอย่างจริงจัง ทุกๆ คนที่รักการ์ตูนก็อาจมีเรื่องราวที่คล้ายกัน บางทีการ์ตูนอาจไม่ใช่แค่ความบันเทิง แต่เป็นตัวเชื่อมความทรงจำและความรักในครอบครัวที่ลึกซึ้ง