Where will the snack end?

ถ้าใครค้นหา “ขนมโก๋” หรือ “ขนมโกสี” เพราะอยากย้อนวัย ขอบอกว่าเป็นขนมโบราณที่ยังเจอได้ตามร้านขายของชำ/ร้านโชห่วยอยู่เรื่อยๆ เลยค่ะ ส่วนตัวเราชอบตรงที่มันให้ฟีลขนมสมัยก่อนจริงๆ คือหวานนำชัดเจน กินแล้วนึกถึงตอนเด็กๆ ทันที รอบนี้ที่ลองเป็นขนมโก๋อองฟ้าแบบเจลลี่ แบบเป็นชิ้นๆ ในถุงใส (เห็นฉลากโภชนาการอยู่หลังถุงด้วย) จุดเด่นคือ “สีสัน” และ “ความหนึบ” ค่ะ เนื้อเจลลี่จะนุ่มหนึบ เคี้ยวเพลิน แต่ความหวานค่อนข้างมาเต็มตามสไตล์ขนมโก้เลย ใครไม่ถนัดหวาน แนะนำให้ค่อยๆ กินทีละชิ้น หรือแบ่งกินกับเพื่อนจะกำลังดี เรื่องรสชาติของแต่ละสี เรารู้สึกว่ามันจะคล้ายกันเป็นหลัก แต่กลิ่น/โทนรสจะต่างนิดหน่อย ทำให้เลือกกินสลับสีแล้วไม่เบื่อเร็ว สีเขียว สีเหลือง สีแดง กินสลับกับน้ำชาหรือกาแฟดำช่วยตัดหวานได้ดีมาก (อันนี้เราใช้ประจำ) หรือจะจับคู่กับน้ำแข็งเย็นๆ ก็ช่วยให้ความหวานนุ่มลงและเคี้ยวหนุบขึ้น ทริคเล็กๆ เวลาซื้อขนมโก๋/ขนมโกสีจากร้านโชห่วย: ลองดูสภาพถุงให้ซีลแน่น ไม่ชื้น และเช็กวันหมดอายุบนฉลากโภชนาการด้วยค่ะ เพราะเจลลี่ถ้าโดนความร้อนนานๆ เนื้ออาจนิ่มเกินหรือเหนียวติดฟันได้ ใครที่กำลังหา “ขนมสมัยก่อน” ไว้กินเล่น หรือจะซื้อไปฝากผู้ใหญ่ที่ชอบขนมโบราณ ขนมโก๋ถือว่าเป็นตัวเลือกที่หยิบง่าย ราคาไม่แรง และให้ความรู้สึกคลาสสิกมากๆ แต่อย่าลืมว่าเขาขึ้นชื่อเรื่องหวานจริง—เราว่าอร่อยสุดคือกินให้พอดี แล้วจะฟินกำลังดีค่ะ