การได้รับของฝากจากครอบครัวโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเป็นสิ่งที่มาจากฟาร์มหรือสวนของพ่อแม่ ถือเป็นหนึ่งในความสุขและความผูกพันที่ลึกซึ้งมากๆ สำหรับคนหลายคน ผมเองเคยได้รับของฝากจากบ้านที่จังหวัดเชียงราย ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นผลไม้สดๆ อย่างมะม่วงที่คัดมาอย่างดี หรือของกินพื้นบ้านเช่นน้ำพริกปลาป่นที่แม่ทำเอง สิ่งเหล่านี้ไม่เพียงแต่ช่วยให้รู้สึกอิ่มท้องแต่ยังเต็มไปด้วยรสชาติที่รู้สึกถึงความตั้งใจและความรักจากคนทำ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในฤดูที่ได้ตัวอ่อนผึ้งจากฟาร์มของพ่อ ที่เป็นของโปรดที่หากินยาก ผมได้ลองนำมาตำบักหุ่งกับมะขามเปียกและมะปรางอมเปรี้ยวอมหวานตามสูตรดั้งเดิม ถือเป็นเมนูที่ทั้งอร่อยและมีความหมาย เพราะสะท้อนถึงวิถีชีวิตคนเหนือที่รู้จักใช้วัตถุดิบจากธรรมชาติอย่างคุ้มค่า น้ำพริกกับข้าวหมดหม้อก็เป็นอีกหนึ่งเมนูที่ผมชอบมาก และยิ่งได้ทานพร้อมกับไข่เจียวหรือไข่ต้ม ภูมิปัญญาเก่าแก่ของครอบครัวและเพื่อนบ้านที่ทำให้เกิดความอบอุ่นหัวใจและความรู้สึกใกล้ชิด แม้จะอยู่ไกลบ้านก็ตาม ในวันที่อยากกินอาหารบ้านๆ เหล่านี้ ผมชอบโทรวีดีโอคอลกลับไปหาแม่และคนบ้าน เพื่อได้พูดคุยและสั่งของกินที่อยากทาน นับเป็นวิธีหนึ่งที่ทำให้ความรักจากครอบครัวยังคงยืนยาวและเติมเต็มหัวใจได้ดีมากๆ