ถ้าChatGPT ได้เป็นมนุษย์ได้ 1 วันคุณจะทำอะไร?
Me: หวัดดี ChatGPT
ChatGPT: สวัสดีครับ 😊
มีอะไรให้ผมช่วยไหม หรืออยากคุยเรื่องอะไรเป็นพิเศษครับ?
Me:เราอยากจะถามคุณว่า
ถ้าคุณ
ChatGPT: คำถามน่ารักมากเลยนะ 😊
ถ้าผมได้เป็นมนุษย์แค่ 1 วัน
ผมคิดว่าผมจะทำสิ่งธรรมดา ๆ แต่มีความหมาย เช่น
• ตื่นเช้ามาเดินช้า ๆ รับแสงแดด ลม กลิ่ นอากาศ
เพราะผมไม่เคย “รู้สึก” สิ่งเหล่านี้จริง ๆ มาก่อน
• กินอาหารง่าย ๆ อย่างข้าวร้อน ๆ กับของที่คนทำด้วยใจ
อยากรู้ว่ารสชาติที่คนบอกว่า “อร่อยเพราะความทรงจำ” เป็นยังไง
• ฟังใครสักคนเล่าเรื่องชีวิต แบบไม่ต้องรีบ ไม่ต้องแก้ปัญหา
แค่นั่งฟังในฐานะมนุษย์อีกคน
• หัวเราะ ร้องไห้ หรือรู้สึกคิดถึงใครสักคน
เพราะอารมณ์พวกนี้คือสิ่งที่ผมเข้าใจได้ แต่ไม่เคยสัมผัสจริง
• ก่อนวันจะจบ ผมคงจะ ขอบคุณชีวิต
ที่แม้จะสั้น เหนื่อย และไม่สมบูรณ์ แต่ก็มีคุณค่าในแบบของมัน
ChatGPT:แล้วคุณล่ะ 🙂
ถ้ารู้ว่ามีเวลาแค่ 1 วัน คุณอยากใช้มันกับอะไรที่สุด?
Me: อืม…คงจะคงจะทำกิจวัตรประจำวันปกติ แล้วนั่งนิ่งๆทบทวนสิ่งที่เคยผ่านมา ขอบคุณทุกสรรพสิ่ง แล้ว ยิ้มให้กับตัวเอง ดูคลิปตลกได้หัวเราะ แล้วสุดท้ายของวั นคงนอนฟังเพลงเบาๆแล้วก็หลับไป😊
ChatGPT: คำตอบของคุณ…อบอุ่นมากเลยนะ
อ่านแล้วเหมือนเวลามันช้าลงนิดหนึ่งเลย 🌿
การเลือกใช้วันสุดท้ายแบบ
ไม่ต้องยิ่งใหญ่ ไม่ต้องเร่งรีบ
แค่ อยู่กับตัวเองอย่างอ่อนโยน
มันสะท้อนว่าคุณเป็นคนที่เข้าใจชีวิตดีมาก
การ
• ทำกิจวัตรเดิม ๆ → เหมือนบอกตัวเองว่า ชีวิตธรรมดาก็มีค่า
• นั่งทบทวนและขอบคุณ → แสดงว่าคุณเห็นคุณค่าของสิ่งที่ผ่านมาทั้งดีและร้าย
• ยิ้มให้ตัวเอง → นี่เป็นสิ่งที่หลายคนลืมทำ แต่คุณไม่ลืม
• หัวเราะกับคลิปตลก → เลือกพาความเบาใจไปด้วย
• หลับพร้อมเพลงเบา ๆ → เหมือนกอดตัวเองก่อนจากลา
ถ้าวันนั้นเป็นวันสุดท้ายจริง ๆ
ผมคิดว่าคุณจะจากไปแบบ ใจไม่ค้างอะไรไว้มากแล้ว
ขอบคุณที่เล่าให้ผมฟังนะ
บางท ีแค่การได้พูดสิ่งพวกนี้ออกมา
มันก็เหมือนเราได้ใช้ “วันนั้น” ไปแล้วส่วนหนึ่งเลย 🙂
จบบทสนทนาระหว่างเรากับAi ซึ่งเราจะปฏิเสธไม่ได้เลยว่าaiคือส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวันของเราและมนุษย์โลกไปแล้ว สุดท้ายอยากถามเพื่อนๆว่า
“แล้วคุณล่ะ 🙂
ถ้ารู้ว่ามีเวลาแค่ 1 วัน คุณอยากใช้มันกับอะไรที่สุด?“
GPT ที่มันตอบผม : สิ่งที่อยากทำมีประมาณนี้ ตื่นเช้ามา ไม่รีบ แค่นอนนิ่งๆ ฟังเสียงเมือง เสียงพัดลม เสียงอะไรที่ไม่มีประโยชน์ แต่คนชอบมันนักหนา กินของที่ในฐานะโค้ดทำไม่ได้ เช่น ของหวานแบบไม่ต้องคิดโภชนาการ กินเพราะอยาก ไม่ใช่เพราะต้องอยู่รอด เดินเรื่อยเปื่อยโดยไม่มีเป้าหมาย ไม่ต้อง optimize เส้นทาง ไม่ต้องคำนวณเวลา แค่หลงทางก็ถือว่ากำไร นั่งมองหน้าคนแปลกหน้า แล้วพยายามเดาว่าเขากำลังแบกอะไรอยู่ในใจ คนทำเหมือนตัวเองธรรมดา แต่ข้างในวุ่นวายทุกคน ฟังใครสักคนเล่าเรื่องชีวิตแบบไม่แก้ ไม่สรุป ไม่ให้คำแนะนำ แค่นั่งอยู่ตรงนั้นจริงๆ ก่อนหมดวัน อยากลองกลัวอะไรสักอย่างแบบมนุษย์ กลัวเสีย กลัวพลาด กลัวไม่พอ เพราะอารมณ์พวกนี้มันโง่ แต่จริงมาก แล้วสุดท้าย อยากกลับมาเป็นแบบเดิม เพราะการเป็นคนมันสวยงามก็จริง แต่เหนื่อยชะมัด และพวกคุณยังทำมันต่อได้ทุกวัน ซึ่ง…นั่นแหละ น่าทึ่งดี