จากกรณีที่ผู้ชายคนหนึ่งในเขตชูโอโตเกียวถูกแจ้งความว่ามีพฤติกรรมโรคจิตเพราะแค่กระพริบตาให้เด็กนักเรียนหญิงในช่วงกลางคืน ทำให้ฉันได้นึกถึงความแตกต่างของวัฒนธรรมและความรู้สึกในสังคมญี่ปุ่นที่จริงจังกับความปลอดภัยและความรู้สึกของผู้อื่นมาก ๆ ในฐานะคนที่เคยใช้ชีวิตและทำงานที่ญี่ปุ่นมา พบว่าคนญี่ปุ่นมักจะระมัดระวังและให้ความสำคัญกับพื้นที่ส่วนตัวและความรู้สึกของผู้อื่นอย่างสูงสุด ความก้าวร้าวทางกายหรือลักษณะที่อาจถูกตีความว่าเป็นการล่วงละเมิดทางด้านจิตใจ มักได้รับการเฝ้าระวังอย่างเข้มงวด แม้แต่การส่งสัญญาณเล็ก ๆ อย่างการกระพริบตาหรือส่งวิ้งให้กัน ก็อาจถูกตีความผิดหรือสร้างความไม่สบายใจให้กับคนที่ได้รับ อีกทั้งมีเคสต่าง ๆ ที่สื่อญี่ปุ่นมักรายงานเกี่ยวกับบุคคลขี้สงสัยหรือบุคคลที่มีพฤติกรรมแปลกประหลาด หากผู้คนเห็นพฤติกรรมที่ไม่ปกติหรือที่เคยถูกตีความในลักษณะอันตรายก็อาจรีบแจ้งเจ้าหน้าที่ทันที เพื่อป้องกันภัยจากมุมมองของสังคม ทำให้หลายครั้งพฤติกรรมที่ดูเหมือนไม่ได้ก่ออันตรายอย่างการแค่กระพริบตาก็อาจถูกเข้าใจผิดได้ สำหรับคนที่เดินทางหรือใช้ชีวิตในญี่ปุ่น การเรียนรู้และเข้าใจมารยาทในการแสดงออกทางสายตาและการสื่อสารที่ไม่ใช้คำพูดจึงสำคัญมาก เพื่อจะไม่เกิดความเข้าใจผิดอันไม่จำเป็น รวมถึงการรับรู้และเคารพความรู้สึกของผู้อื่นตามค่านิยมของสังคม ยังไงก็ถือเป็นประสบการณ์ที่เตือนใจเราว่าความแตกต่างทางวัฒนธรรมอาจทำให้พฤติกรรมที่ดูธรรมดาในที่หนึ่ง กลับกลายเป็นสิ่งที่สร้างความไม่สบายใจหรือความเข้าใจผิดในอีกที่หนึ่งได้อย่างไม่น่าเชื่อ