จากประสบการณ์ที่ผมและหลาย ๆ คนเจอมานั้น พบว่าการคำนวณชราภาพของประกันสังคมในมาตรา 33 และมาตรา 39 มีความแตกต่างและข้อจำกัดที่ส่งผลต่อจำนวนเงินบำเหน็จที่ได้รับอย่างมาก โดยเฉพาะกรณีที่เลือกใช้สูตรแบบที่กำหนดไว้ทำให้เงินบำเหน็จต่ำกว่าความเป็นจริงอย่างมาก เช่น กรณีที่ผู้ประกันตนได้รับเงินบำเหน็จเพียง 1,708 บาท แต่ถ้าคำนวณตามสูตรอย่างเป็นธรรมและคำนึงถึงดอกเบี้ยทบต้นตามอัตราจริงของกองทุน จะได้รับเงินมากกว่า 5,000 บาท ซึ่งเพียงพอสำหรับการดำรงชีวิตช่วงเกษียณ การเข้าใจถึงหลักการคำนวณที่แท้จริงนั้นมีส่วนสำคัญมาก ผมได้ทดลองใช้เครื่องคำนวณที่อ้างอิงจากดอกเบี้ยทบต้นตามอัตราจริงของกองทุนที่สะสมมาตั้งแต่ปี 2542 ถึง 2567 ทำให้เห็นภาพชัดเจนกว่า ว่าถ้าการคำนวณเป็นไปอย่างยุติธรรม เงินบำเหน็จจะเพิ่มขึ้นจากเงินต้นสะสมและดอกผลสะสม ทำให้ผลลัพธ์ที่ได้มีความเหมาะสมกับสิทธิตามที่กฎหมายควรให้ นอกจากนี้ยังเจอนโยบาย "3 ขอ" ซึ่งช่วยให้ผู้ประกันตนมีตัวเลือกในการขอคืน หรือขอกู้เงินสะสมได้ แต่ก็มีเพดานจำกัดที่ 30,000 บาทต่อคน ซึ่งทำให้เงินที่ได้รับจริงไม่ถึง 30% ของเงินสะสมเต็มที่ตามอัตราที่คำนวณได้ ซึ่งส่งผลกระทบต่อความคุ้มค่าของเงินสะสม จากสิ่งที่ได้เรียนรู้และประสบพบเจอ ผมเห็นว่าควรมีการปรับปรุงแก้ไขสูตรการคำนวณเงินชราภาพในประกันสังคมให้เป็นธรรมยิ่งขึ้น เพื่อให้ผู้ประกันตนได้รับผลประโยชน์ที่เหมาะสมกับเงินสะสมและผลงอกเงยจริง นอกจากนี้ การส่งเสริมให้มีฟอรัมและกลุ่มผู้ใช้แชร์ประสบการณ์เพื่อผลักดันการปรับปรุงนโยบายนี้ก็เป็นสิ่งที่ควรทำอย่างเร่งด่วน เพื่อประโยชน์สูงสุดของผู้ประกันตนทุกคนในอนาคต