หลายครั้งที่เรารู้สึกว่าได้รับสิ่งต่างๆ ทีหลัง หรือได้ในส่วนที่น้อยกว่าเพื่อน ทั้งเรื่องงาน ความรัก หรือโอกาสในชีวิต มันทำให้เราหงุดหงิดและมีความรู้สึกว่าตัวเองถูกละเลย หรือไม่สำคัญเท่าคนอื่น สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่เรื่องแปลก เพราะความรู้สึก "ไม่ถูกเลือกก่อน" นั้นฝังลึกและมีอิทธิพลต่อจิตใจของทุกคนโดยเฉพาะเวลาที่เราเงียบเสียใจ กลับมาไตร่ตรอง และพยายามทำความเข้าใจตัวเองให้มากขึ้น จากประสบการณ์ส่วนตัว การรู้จักรับรู้และยอมรับความรู้สึกนี้เป็นก้าวแรกของการเยียวยาใจ เช่นเดียวกับการฝันเห็นภาพที่เราได้รับแค่ส่วนที่เหลือของเพื่อนที่แบ่งปันอาหาร นั่นคือสัญลักษณ์ที่ชัดเจนว่าความหวัง ว่าจะได้ดีเหมือนคนอื่นอย่างน้อยก็มี แม้ว่าจะไม่ใช่สิ่งที่แสนล้ำค่า สิ่งสำคัญคือการเปลี่ยนมุมมอง "พอใจในสิ่งที่เหลือ" ให้กลายเป็นการเห็นคุณค่าของสิ่งที่เรามีจริงๆ และเชื่อมั่นว่าสิ่งนั้นมีความหมายต่อชีวิตเรามากกว่าความเปรียบเทียบ นอกจากนี้ การฝึก "ใจดีกับตัวเอง" และหมั่นดูแลตัวเองอย่างสม่ำเสมอ (selfcare) ยังช่วยให้เราเข้มแข็งขึ้นทั้งในด้านอารมณ์และความคิด เช่น การจัดเวลาพักผ่อนจริงจัง ใช้เวลาช้าๆ กับกิจกรรมที่รัก หรือมองหาความสุขจากสิ่งง่ายๆ รอบตัว ทำให้เราเรียนรู้ที่จะเห็นคุณค่าในตัวเองและรู้สึกมีความสุขในแบบของเรา สุดท้าย การจำไว้ว่าแต่ละคนมีเวลาและโอกาสของตัวเอง "ชีวิตช้าๆ" บางครั้งอาจดีกว่าการเร่งรีบเพื่อช่วงชิงอะไรบางอย่างโดยที่ใจยังไม่พร้อม ความอดทนและความเข้าใจต่อตัวเองจะช่วยเปิดโอกาสให้เราเติบโตและได้รับสิ่งที่ดีที่สุดในเวลาที่เหมาะสม ถ้าคุณเคยรู้สึกเหมือนได้เป็นคนที่ "ถูกเลือกทีหลัง" มาก่อน ลองเริ่มจากการยอมรับความรู้สึกนั้นอย่างใจเย็น แล้วค่อยๆ ปลอบประโลมใจด้วยการให้กำลังใจตัวเองอย่างจริงใจ คุณไม่จำเป็นต้องเปรียบเทียบกับใคร เพราะคุณค่าของคุณไม่ได้ถูกกำหนดด้วยลำดับของการเลือก แต่เป็นการเห็นคุณค่าที่แท้จริงของตัวเองในทุกช่วงเวลาของชีวิต