ในชีวิตประจำวันของผม ผมพบว่าการสรรเสริญและขอบคุณพระเจ้าเป็นสิ่งที่ช่วยเติมเต็มใจและสร้างความสุขยิ่งขึ้น ความสุขที่แท้จริงนั้นมาจากความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกับพระองค์ ไม่ใช่จากสิ่งของรอบตัว ความจริงจากเพลงสดุดี 84:4-6 ที่ว่า "ความสุขเป็นของบุคคลที่อาศัยในพระนิเวศของพระองค์" ทำให้ผมนึกถึงเวลาที่เราเลือกให้พระเจ้ามาเป็นศูนย์กลางของชีวิต แม้ในช่วงเวลาท้าทายหรือยากลำบาก พระองค์ก็เป็นน้ำพุแห่งชีวิตที่ไม่เคยแห้ง ผมจึงมักจะร้องเพลงสรรเสริญและนมัสการพระเจ้าในทุกเช้า เพราะมันช่วยให้ความหวังและแรงใจกลับคืนมา นอกจากนี้ ผมยังสังเกตเห็นว่าเมื่อเราขอบคุณพระเจ้าอย่างจริงใจ แม้เพียงเรื่องเล็กๆ รอบตัว ชีวิตของเราก็จะเปลี่ยนไปในทางบวก สังคมรอบข้างของเราก็เปลี่ยนเป็นบรรยากาศที่เปี่ยมด้วยความรักและความกรุณา สิ่งเหล่านี้ทำให้ผมไม่เคยลืมว่าพระเจ้าคือผู้ช่วยให้รอด และความสุขที่แท้จริงนั้นอยู่ในพระองค์เสมอ