ขอบคุณความลำบากตอนนั้น
อิสระ~ คือสิ่งที่โหยหามาตลอด
ตอน ม.3 ครูเคยถามว่าโตไปอยากทำอาชีพอะไร ตามสเต็ปหลายคนก็อยากเป็นแบบที่หลายคนพอจะรู้ ๆ กันอะเนอะ นี่ตอบไปอยู่คนเดียวอยากขับวินมอเตอร์ไซค์ 🤣 เพื่อนขำกันทั้งห้อง 5555
แต่เรารับรู้ถึงความอิสระไงในตอนนั้น รายได้น้อย-เยอะมันก็ขึ้นอยู่กับความขยัน และในที่สุดก็ได้เป็น มันก็เป็นไปตามที่คาดไว้ ได้หน่อยได้เยอะขึ้นอยู่กับความขยันจริง ๆ ตอนนั้นยังไม่มี app เดลิเวอรี่แบบ grab Get Robinhood ถ้าไม่ขยันก็ได้น้อย แต่แลกกับความอิสระมันก็ Ok อยู่
แต่กว่าจะได้เสื้อมาเสียเงินไปเยอะน่าจะ 30-40k/ตัว แม่จำนำทอง/ยืมเงินลุงมาซื้อเสื้อ 🫠 กว่าจะผ่อนคืนหมดเกือบแย่
ขับอยู่ไม่นานการมาของแอพ Delivery ทำให้อาชีพนี้สิ้นสุดเพราะไรเดอร์ส่งอาหารช่วงนั้นรายได้ดีกว่า 2-4 เท่า รอไรละะะะ
เมื่อย้อนกลับไปนึกถึงช่วงเวลาที่ขับวินมอเตอร์ไซค์ในวัยเรียน มันเป็นบทเรียนที่มีคุณค่ามากกว่ารายได้ที่ได้รับในตอนนั้นซะอีก ความรับผิดชอบและความขยันที่ผมต้องมีเพื่อให้ได้เงินมาจ่ายค่าผ่อนเสื้อวินตัวละ 30-40,000 บาทนั้น เป็นสิ่งที่ปลูกฝังความอดทนและมุมมองการทำงานให้กับผมอย่างมาก แม้ว่าจะต้องกู้ยืมเงินแม่และลุงมาเป็นทุนแต่ผมก็ไม่ได้รู้สึกว่าเป็นภาระ เพราะสิ่งที่ได้รับกลับมาคืออิสระในการกำหนดรายได้และเวลาทำงานเอง สิ่งที่ทำให้ผมประทับใจมากก็คือการเติบโตของเทคโนโลยีและแอพพลิเคชั่นเดลิเวอรี่ที่เข้ามาเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตและการทำงานของหลายๆ คน ผมเห็นว่าเป็นโอกาสใหม่ที่ทำให้คนรุ่นใหม่มีรายได้ที่มั่นคงและสูงขึ้น แม้จะต้องเปลี่ยนแปลงอาชีพและจบการเป็นวินมอเตอร์ไซค์ไป แต่บทเรียนเรื่องความขยันและความอดทนยังคงอยู่เสมอในตัวผม ประสบการณ์นี้ยังทำให้ผมเข้าใจว่าความลำบากในอดีตเป็นตัวหล่อหลอมบุคลิกและทัศนคติในการทำงานของเรา ให้เห็นคุณค่าของอิสระและความพยายามในการหารายได้ แม้จะเป็นอาชีพที่เหน็ดเหนื่อยแต่ก็เป็นจุดเริ่มต้นของการเรียนรู้ที่สำคัญ ผมอยากบอกกับทุกคนที่กำลังเผชิญความลำบากว่าอย่าท้อแท้ เพราะทุกความท้าทายมีค่าและอาจทำให้เราเติบโตในสิ่งที่เราคาดไม่ถึงเลยทีเดียว
เหมือนกันเลย app มารอไร🤩🤩🤩