จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมพบว่าการใจดีมากเกินไปบางครั้งก็ทำให้เราตกเป็นเป้าของคนที่ไม่หวังดี โดยเฉพาะในเรื่องของความสัมพันธ์กับเพื่อนหรือคนรอบข้างที่อาจเริ่มเอาเปรียบได้ง่ายขึ้น เช่น การขอความช่วยเหลือบ่อยครั้งโดยไม่คิดจะตอบแทนหรือการใช้ความใจดีเป็นข้ออ้างในการขอผลประโยชน์ส่วนตัว ผมจึงเรียนรู้ว่า การใจดีควรมีขอบเขต เพื่อป้องกันไม่ให้ตัวเองถูกเอาเปรียบ ความใจดีที่สมดุลหมายถึงการช่วยเหลือแบบไม่ลำบากใจ ไม่ทำให้ตัวเราเองเสียเปรียบหรือเดือดร้อน ในขณะเดียวกันก็ยังรักษาความสัมพันธ์อันดีต่อผู้อื่นได้ นอกจากนี้ การรับรู้และสังเกตพฤติกรรมของคนรอบตัวก็ช่วยให้เราระมัดระวังมากขึ้น การตั้งใจฟังความต้องการและมีการสื่อสารที่ชัดเจนเมื่อรู้สึกไม่สบายใจ เป็นการสร้างกำแพงที่ดีเพื่อไม่ให้ถูกเอาเปรียบโดยไม่รู้ตัว สุดท้าย ผมขอแนะนำว่าการรักและดูแลตัวเองก็สำคัญไม่แพ้กัน การตั้งใจใจดีกับผู้อื่นควรคู่กับการเกื้อกูลและเมตตาต่อตัวเอง เพื่อให้ความใจดีเป็นพลังบวกสำหรับทุกฝ่ายและไม่กลายเป็นจุดอ่อนให้ใครมาเอาเปรียบได้ง่ายๆ