จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมเคยอยู่ในช่วงเวลาที่รู้สึกเหมือนไม่รู้จักตัวเองเลย จนบางครั้งก็รู้สึกสับสนและหาทางออกไม่เจอ เหมือนกับว่าวันหนึ่งเกิดความสงสัยในสิ่งที่ตัวเองทำและเลือกจะเป็น "เดียวไอ้หน้าโง่คนนี้แหละจะให้เกมคาเครื่องเลยแล้วจะมาอาจอ่ะไรไม่" เป็นเหมือนคำพูดที่สะท้อนความท้อแท้ในใจแต่ในที่สุดการยอมรับความไม่สมบูรณ์และความสับสนในตัวเองก็เป็นจุดเริ่มต้นที่ดีในการพัฒนาตนเองต่อไป แฮชแท็ก #ไม่รู้ตัวเองสักที่ จึงกลายเป็นเสมือนไว้ระบายหรือพื้นที่แบ่งปันสำหรับคนที่เผชิญกับความไม่แน่นอนภายในใจ หลายๆ ครั้งการเขียนหรือพูดเกี่ยวกับความคิดและความรู้สึกเหล่านี้ช่วยให้เรามีโอกาสทบทวนตัวเองได้ดีขึ้น และเข้าใจว่าความสับสนนี้เป็นเรื่องปกติ ไม่ใช่ข้อเสีย แต่เป็นบทเรียนที่จะทำให้เราเติบโตและค้นหาความหมายของตัวเองในแบบที่แท้จริง หากใครกำลังอยู่ในสถานการณ์เดียวกัน ผมแนะนำให้ลองเปิดใจรับฟังตัวเอง ค่อยๆ ถามคำถามกับตัวเองอย่างจริงจัง และไม่ต้องกลัวที่จะผิดพลาดหรือไม่สมบูรณ์ เพราะมันคือส่วนหนึ่งของกระบวนการเรียนรู้ด้วยตัวเองครับ