จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมพบว่าปัญหาการที่รัฐเอื้อนายทุนจนรัฐล้มเหลวไม่ได้ส่งผลเสียเพียงแค่กลุ่มคนรายได้น้อยเท่านั้น แต่ยังทำให้เกิดความไม่เสมอภาคทางสังคมอย่างรุนแรง การที่อยู่เฉยๆ ไม่ทำอะไรอาจหมายถึงการยอมรับสถานะที่ไม่เป็นธรรมและปล่อยให้กลุ่มนายทุนเข้าครอบงำเศรษฐกิจ การที่ตราสินค้าอย่าง PUNTHAI COFFEE พุ่งสูงถึงสวบหมื่นล้านสะท้อนให้เห็นถึงความเข้มแข็งของนายทุนที่ได้รับการสนับสนุนจากรัฐโดยตรง ซึ่งทำให้เกิดคำถามเกี่ยวกับความโปร่งใสและความเสมอภาค จากมุมมองนี้ ทำให้ผมคิดว่าสังคมควรมีการตั้งคำถามและตรวจสอบบทบาทของภาครัฐในการจัดการกับปัญหานี้อย่างจริงจัง เพราะการไม่เข้าแทรกแซงหรือปล่อยให้ประชาชน "อยู่เอย" โดยไม่มีมาตรการที่ชัดเจนอาจทำให้ปัญหานี้ลุกลามและส่งผลให้เศรษฐกิจโดยรวมเสียหาย อีกทั้งยังคุกคามความเป็นธรรมในสังคม คนทั่วไปที่ไม่ได้มีทรัพยากรเหมือนนายทุนย่อมได้รับผลกระทบหนักขึ้นเรื่อยๆ จนเกิดความรู้สึก "รวยไม่ไหวแล้ว" ซึ่งเป็นความรู้สึกที่ผมและคนรอบตัวรู้สึกเหมือนกัน ในฐานะประชาชนคนหนึ่ง ผมอยากเห็นการเปลี่ยนแปลงที่รัฐมีบทบาทหน้าที่ในการควบคุมและลดอำนาจของนายทุนที่ล้นเกิน เพื่อคืนความเป็นธรรมและสร้างโอกาสอย่างเสมอภาคให้กับทุกคน ไม่ว่าจะเป็นการผลักดันนโยบายที่ยั่งยืน หรือการสร้างระบบตรวจสอบและถ่วงดุลที่มีประสิทธิภาพมากขึ้น การเปลี่ยนแปลงนี้จะช่วยให้เราสามารถสร้างสังคมที่มีความเป็นธรรมและเติบโตอย่างยั่งยืนได้จริง