ช่วงนี้เห็นคนเสิร์ชคำว่า Sherrylime บ่อยมาก เลยอยากมาแชร์ประสบการณ์ส่วนตัวในมุม “คนชอบของหวานแนวโฮมเมด” เผื่อใครลังเลว่าจะลองเมนูไหนดี ระหว่างเลมอนดองน้ำผึ้งกับบุกน้ำผึ้ง (บางร้านจะเขียนคล้าย ๆ honey / honney ด้วย) รสชาติและฟีลมันต่างกันพอสมควรค่ะ 1) เลมอนดองน้ำผึ้งคืออะไร กินแล้วได้ฟีลแบบไหน สำหรับเราเลมอนดองน้ำผึ้งจะเด่นที่กลิ่นเลมอนชัด ๆ หอมเปรี้ยวอมหวาน กินแล้วสดชื่น เหมาะกับคนที่อยากได้รส “เปรี้ยวตัดหวาน” ไม่เลี่ยน จุดที่ควรดูตอนเลือกซื้อคือชิ้นเลมอนควรสีดูเป็นธรรมชาติ ไม่ขาวซีดเกินไป และน้ำผึ้งควรใสกำลังดี ไม่เหลวเป็นน้ำเชื่อมจนเกินไป วิธีกินที่อร่อย (ฉบับเรา) - ตักเลมอนดอง 1–2 ช้อน ใส่น้ำเย็น/โซดา เติมน้ำแข็ง คือสดชื่นมาก - ถ้าชอบหวานน้อย ให้ใส่แค่น้ำดองนิดเดียว แล้วเพิ่มเลมอนเป็นชิ้นแทน - ช่วงเช้า ๆ บีบ/คนให้เข้ากันก่อนดื่ม กลิ่นเลมอนจะฟุ้งขึ้น 2) บุกน้ำผึ้งต่างจากเลมอนดองยังไง บุกน้ำผึ้งจะเด่นที่ “เคี้ยวหนึบ” กินเหมือนของหวานเล่นเพลิน ๆ เหมาะกับคนที่อยากได้ท็อปปิ้งใส่เครื่องดื่ม หรืออยากได้อะไรเคี้ยว ๆ แทนขนมจุกจิก ถ้าใส่ในชาน้ำผึ้งเลมอนหรือชาเขียวจะเข้ากันดีมาก (ส่วนตัวชอบแบบเย็น เพราะทำให้บุกเด้งขึ้น) 3) เลือกเมนูไหนให้เหมาะกับตัวเอง - สายสดชื่น/ชอบเปรี้ยว: เลมอนดองน้ำผึ้งตอบโจทย์ - สายชอบเคี้ยว/ชอบท็อปปิ้ง: บุกน้ำผึ้งจะถูกใจ - ถ้าลองครั้งแรก: แนะนำเริ่มจากไซซ์เล็กหรือแบบจัดเซ็ต จะได้เทียบรสได้ชัด 4) ทิปส์การเก็บรักษาให้รสไม่เพี้ยน - เก็บในตู้เย็นจะคงกลิ่นและความสดได้นานกว่า - ใช้ช้อนแห้งตักทุกครั้ง ลดโอกาสบูด/ขึ้นฟอง - ถ้าเห็นกลิ่นเปลี่ยนหรือมีฟองเยอะผิดปกติ แนะนำเลี่ยงการทานเพื่อความปลอดภัย ใครเคยลอง Sherrylime หรือเมนูเลมอนน้ำผึ้ง/บุกน้ำผึ้งแล้ว รสที่ชอบเป็นแบบหวานนำหรือเปรี้ยวนำ คอมเมนต์บอกกันได้นะคะ จะได้ช่วยกันป้ายยาเมนูที่อร่อยจริง!