ข้อความจากแม่…ที่ไม่น่าเปิดอ่านเลย✨
🔸อยู่ดีๆข้อความไลน์เด้งขึ้นมา
ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน…ถ้ารู้ว่าเป็นแม่
เราเลือกจะตอบบ้างไม่ตอบบ้าง
🔸ในขณะที่คนอื่นทักมา….
เราตอบเขาทุกข้อความ และก็ตอบเร็วมากด้วย
ส่วนกลับแม่บางครั้งเราเลือกที่ปล่อยเบลอ
🔸แต่วันนี้แม่ทักมาคุยด้วยเหมือนเดิม
พอเห็นก็รู้แล้วแหละว่าแม่ทักมา
แต่ก็ไม่ได้กระตือรือร้นที่จะรีบอะ ไร
🔸พิชาทิ้งระยะเวลาไปสักพักเพราะมัวทำอย่างอื่นอยู่
พอทำอะไรเรียบร้อยก็เข้าไปเปิดอ่าน
นั่นแหละ…เลยรู้ว่าไม่น่าเปิดอ่านเลย
🔸แม่เห็นพิชาอัพคลิปไปออกงานอีเว้นท์
แม่เลยบอกว่าให้เอาชุดนางไปใส่หน่อย
แล้วอีกข้อความความที่ส่งมาคือ…
รูปที่แม่ไปปริ้นมาจาก Internet
ซึ่งเป็นข้อมูลในกรณีที่ข้าราชการเสียชีวิต
ทายาทต้องทำอะไรบ้าง…
🔸บนกระดาษยังมีข้อความลายมือแม่
เขียนขั้นตอนถ้าแม่กรณีเสียชีวิต
ต้องไปติดต่อที่ไหนบ้างแบบละเอียด
🔸เชื่อมั้ยคะ? พิชาเห็นข้อความนั้น
หยุดทำทุกอย่างทันที
แล้วนั่งร้องไห้หนักมากอยู่คนเดียว
🔸พอนึกถึงวันที่ไม่มีแม่ก็เศร้าขึ้นมาทันที
เพราะเราเหลือกันอยู่ 2 คนจริงๆ
เพราะพ่อก็เสียตั้งแต่พิชา 9 ขวบ
น้องชายก็เสียไปเมื่อ 5 ปีที่แล้ว
🔸ถึงแม้ตอนเด็กๆ ….
พิชาจะไม่ได้ชอบการเลี้ยงดูของแม่ก็เหอะ
เพราะแม่ทั้งด่า ทั้งตะคอก ทั้งโดนตีและชอบบังคับ
เรียกว่าไม่มีการแสดงความรักให้กันเลย
จนตอนนั้นคิดว่าไม่อยากมีแม่คนนี้
🔸ตอนสอบเข้ามหาลัยพิชาเลือกไปเรียนไกลที่สุด
เพราะไม่อยากอยู่ใกล้แม่ ทั้งที่สอบติดหลายที่
🔸พิชาก็รู้นะว่าเขารักลูกทุกคน
แต่การแสดงออกของเขามันไม่ได้น่ารักเท่าไรไง
ก็เข้าใจได้ว่าผู้หญิงคนหนึ่งที่สามีเสียตั้งแต่อายุ 30 ต้นๆ
ต้องเลี้ยง 2 คนด้วยตัวคนเดียว
🔸มันต้องมีทั้งความกดดัน
ความเครียด ความกังวลหลายๆอย่าง
พิชาเลยเริ่มเข้าใจแม่มากขึ้นว่าที่แม่เป็นแบบนั้นเพราะอะไร?
🔸พอพิชาเห็นข้อความของแม่
ก็เลยตอบไปอย่าเพิ่ งรีบ อยู่เลี้ยงหลานไปก่อน
จริงๆก็ภาวนาให้เขาอยู่กับพิชาไปนานๆแหละค่ะ
🔸เพราะรู้สึกว่าตัวเองโตมาขนาดนี้
แต่ไม่มีอะไรทำให้แม่ภูมิใจได้เลย
ยังทำอะไรไม่สำเร็จให้แม่เห็นสักอย่าง
🔸พิชามีความฝันอยากจะให้แม่อยู่อย่างสุขสบาย
ใช้ชีวิตไม่ลำบาก อยากได้อะไรก็ได้
และก็อยากพาแม่ไปเที่ยวยุโรป
แต่ตอนนี้ยังทำไม่ได้เลยสักอย่าง
ฉะนั้นแม่อย่าเพิ่งรีบไปไหนเลย
🔸ตอนนี้ยังไม่มีอะไรให้แม่ภูมิใจได้มากพอเลย
งั้นแม่อยู่รอดูวันที่ลูกคนนี้ทำได้ก่อนนะ
- - - - - - - - - - - -
🔸สุดท้ายแล้ว…
คนที่เราเผลอเมินข้อความเขาบ่อยที่สุด
กลับเป็นคนที่เราเสียเขาไปไม่ได้ที่สุดเหมือนกัน
🔸แล้วทุกคนล่ะคะ…
เคยมีโมเมนต์ที่ทำให้รู้ว่า
“รักพ่อแม่มากกว ่าที่คิด” กันตอนไหน?
มาแชร์ให้ฟังหน่อยนะคะ
ในชีวิตของแต่ละคน เรามักมีช่วงเวลาที่รู้สึกห่างเหินหรือตีความความรักจากคนใกล้ตัวได้ยาก โดยเฉพาะแม่ที่เราเติบโตมาพร้อมความไม่สมบูรณ์แบบในรูปแบบการเลี้ยงดู เมื่อฉันได้รับข้อความจากแม่ที่มีทั้งรูปภาพและเอกสารเกี่ยวกับขั้นตอนการจัดการเมื่อคนในครอบครัวจากไป มันเหมือนกับเปิดประตูสู่เรื่องราวความเป็นจริงที่เรามักเลี่ยงไม่อยากคิดถึง ข้อความนั้นทำให้ฉันหยุดทุกกิจกรรม เดินไปนั่งเงียบๆ และน้ำตาไหลออกมาเพราะคิดถึงว่าชีวิตจะเป็นอย่างไรหากไม่มีแม่อีกต่อไป ฉันเริ่มนึกย้อนกลับถึงอดีตที่แม้จะมีความขัดแย้งและความเจ็บปวดจากการเลี้ยงดู แต่ก็เข้าใจว่าแม่ต้องแบกรับภาระหนักและความเครียดมากมาย เมื่อตอนนี้คนที่เหลืออยู่มีเพียงสองคน ฉันยิ่งเห็นคุณค่าของแม่มากขึ้น การได้รับข้อความจากแม่ในครั้งนี้ทำให้ฉันตั้งใจตอบกลับด้วยความรักและความหวังว่าจะให้แม่อยู่กับเราไปนานๆ ฉันยังมีความฝันที่จะพาแม่ไปเที่ยวและทำให้แม่มีความสุขทั้งที่ยังไม่เคยทำสำเร็จจริง แต่ฉันมั่นใจว่าวันหนึ่งเมื่อฉันพร้อม แม่จะได้เห็นความสำเร็จนั้น สำหรับใครที่เคยมีประสบการณ์แบบนี้ ช่วงเวลาที่ทำให้เรารู้ว่ารักแม่มากกว่าที่คิด คือช่วงไหนกันบ้าง? เรื่องราวเล็กๆ เหล่านี้คือสิ่งที่ทำให้เรารู้ว่าแม้จะมีความขัดแย้ง หรือไม่ได้แสดงความรักกันอย่างเปิดเผย แต่ความรักนั้นยังคงแฝงอยู่ในทุกคำพูดและการกระทำเสมอ การเปิดใจและสื่อสารกับแม่อาจเป็นกุญแจสำคัญในการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีและทำให้เราไม่ต้องเสียใจในอนาคต
มันไม่มีอะไรแน่นอนนะคะ แม่ไม่ได้อยากไป แต่หากต้องไป จะได้มีสติจัดการอะไรได้ถูก เราก็เสียแม่มาก่อน ทัมใจไว้ตลอดแล้ว เมื่อเวลานั้นมาถึง แต่การที่มีแม่เตรียมไว้ให้แบบนี้ โชคดีมากๆค่ะ เราไม่ได้เตรียมแบบนี้ แค่ทัมใจเฉยๆ แต่เรื่องหลังจากไป ไม่ทันได้คิดเลย จะยังไงมันก็ต้องเกิดสักวันค่ะ ยิ่งช่วยเตือนสติตัวเอง ให้รักเค้า ทำให้เค้ามีความสุขเยอะๆให้มากที่สุด❤️❤️❤️🥰