Tell me about the experience of the first St. giveaway!!
Go to the St. Giveaway of Master Mamita, who wrote about 10 Czech Heart Lists before reaching the age of 40. 🥺✨
I feel so tense that I didn't ask anything. I only wish you good health. I wish you to make an anime quickly. I was hit by a line. The drawing of handsome glasses is so harrowing. What do you say when you say this? What are we saying? 🫣
Because I didn't ask, the teacher instead asked if I had watched any BL anime before.
When I said Dakaretai, I said, Oh, great, the person next to me considered the anime.
And I've been through Dakaretai before. Anyway, follow me.
We ended up giggling with the teacher, and we nodded our heads back into sparrows.
The interpreter is cute. I know that we are tense, so try to tell. Don't be excited. 🫠
To finish a little too quickly because we went fast, so we sat in the front row like St., finished, but it was a good experience.
If there is another teacher in the heart, will definitely go again. 🥹
The fluffy feeling is still in my heart. 🥰
เห็นหลายคนเสิร์ชหา “blood link bl manhwa” แล้วอาจจะหลงเข้ามาในโพสต์นี้ เลยขอเสริมแบบแฟนๆ สาย BL เหมือนกันว่า ถึงโพสต์หลักเราจะไปงานของ “10 เช็กลิสต์หัวใจก่อนถึงวัย 40” (อาจารย์มามิตะ) แต่ถ้าคุณเป็นสายอ่าน BL manhwa อย่าง Blood Link แล้วอยาก “ออกจากหน้าจอ” ไปสัมผัสบรรยากาศงานจริงๆ แนว Only Shop/งานแจกลายเซ็น นี่ฟีลเดียวกันมากๆ คือได้กรี๊ดกับตัวละครที่รัก ได้ของสะสมจับต้องได้ และได้คุยกับคนที่ชอบอะไรคล้ายกัน อย่างงานที่เราไปจะมีโซน Only Shop ให้เดินดูของที่ระลึกเยอะมาก ทั้งเข็มกลัด สแตนดี้อะคริลิก ยางรัดผม ไปจนถึงกล่องสุ่ม (สุ่มแล้วลุ้นเหมือนเปิดกาชาเลย) แล้วก็มีมุมตกแต่งผนังเป็นภาพฉากจากเรื่อง ทำให้เดินดูได้เพลินๆ ถ่ายรูปกับบรรยากาศ (แต่บางจุดจะมีป้ายห้ามถ่าย โดยเฉพาะโซนแจกลายเซ็น) ใครที่เป็นสายสะสมแนะนำให้เผื่อเวลาดูของก่อนเข้าคิว เพราะบางคนเข้าไปแล้วค่อยคิดทีหลังจะรีบมาก ส่วนเรื่อง “ไปงานแจกลายเซ็นครั้งแรกต้องเตรียมอะไร” อันนี้อยากแชร์จากประสบการณ์จริงแบบคนเกร็งมาก: 1) เตรียมประโยคสั้นๆ ที่อยากบอกอาจารย์ไว้ก่อน 1–2 ประโยค เช่น ขอบคุณที่สร้างผลงาน/ชอบตัวละครไหน/ฉากไหนทำให้ร้องไห้ จะได้ไม่ยืนอึ้งเหมือนเรา (สุดท้ายอวยพรสุขภาพอย่างเดียว) 2) ถ้าอยากถามคำถาม ให้เขียนใส่มือถือหรือโพยเล็กๆ ไปเลย โดยเฉพาะงานที่มีล่าม ถ้าถามสั้น กระชับ ล่ามแปลให้ลื่นมาก เราเจอล่ามน่ารักมาก คอยช่วยลดความตื่นเต้นด้วย 3) เช็กกติกาหน้างานเรื่อง “ห้ามถ่ายภาพ/ห้ามบันทึกเสียง” เพราะโซนแจกลายเซ็นเคร่งจริง บางที่อนุญาตแค่บางจุด ควรทำตามเพื่อให้บรรยากาศน่ารักๆ กับทุกคน 4) ถ้าซื้อ “เซ็ตแจกลายเซ็น” ส่วนมากจะได้ของแถมเป็นชุด เช่น ซองพลาสติกใส ถุงผ้า บุ๊กเล็ต หรือเล่มมังงะ (เราก็ได้มาเป็นเซ็ตเหมือนกัน) ใครเป็นสายสะสมแนะนำพกแฟ้ม/ซองแข็งกันงอไว้เลย ของพวกนี้ยับทีใจหายมาก สุดท้าย ไม่ว่าคุณจะมาจากด้อมไหน—สายมังงะญี่ปุ่นแบบเรา หรือสาย BL manhwa อย่าง Blood Link—ถ้าได้ลองไปงานออฟไลน์สักครั้ง จะเข้าใจเลยว่าทำไมถึง “นุ่มฟู” อยู่ในใจนาน มันเป็นความสุขแบบที่ได้เห็นความรักของแฟนๆ รวมกันอยู่ในที่เดียว แล้วถ้ามีอาจารย์/ผลงานในดวงใจมาอีก…เราก็พร้อมไปซ้ำเหมือนเดิม