Rayong gold pillow is the most delicious.

ช่วงนี้ใครกำลังเล็ง “หมอนทอง ระยอง” อยู่ บอกเลยว่าถ้าได้ลูกที่สุกพอดีจะฟินมากค่ะ จุดเด่นที่เราชอบคือเนื้อจะออกสีเหลืองทองเป็นพูๆ ดูแน่นแต่ยังฉ่ำ เวลากินแล้วหวานมันละมุน กลิ่นไม่แรงเกินไป (คนที่เพิ่งเริ่มกินทุเรียนก็มีโอกาสชอบค่ะ) ที่สำคัญคือถ้าเลือกถูก เนื้อจะไม่เละ ไม่แฉะ และไม่เป็นเสี้ยนเยอะ ทริคเล็กๆ ที่เราใช้เวลาเลือกหมอนทองระยองคือ “ดู-ดม-เคาะ” ค่ะ 1) ดูทรงและพู: เลือกลูกที่พูดูเต็ม หนามห่างพอดี ไม่ถี่จนแน่นเกินไป เพราะบางทีอาจยังอ่อนอยู่ 2) ดมกลิ่น: ควรมีกลิ่นหอมหวานอ่อนๆ ไม่ฉุนเปรี้ยว ถ้ากลิ่นแรงมากๆ บางครั้งอาจสุกเกิน 3) เคาะฟังเสียง: ถ้าเคาะแล้วเสียงจะออกโปร่งๆ ไม่ทึบแน่นเกินไป (อันนี้ต้องลองเทียบหลายลูกจะเริ่มจับทางได้) อีกอย่างที่หลายคนสงสัยคือควรกินแบบ “สุกกำลังดี” หรือ “สุกจัด” ส่วนตัวชอบแบบสุกกำลังดีค่ะ เนื้อจะนุ่มแต่ยังคงรูปเป็นพูๆ สีเหลืองทองสวย กินแล้วหวานมันและไม่เลี่ยนเร็ว ถ้าสุกจัดมาก เนื้ออาจนิ่มเละและกลิ่นจะชัดขึ้น คนที่ไม่ชอบกลิ่นแรงอาจรู้สึกหนักไป วิธีกินให้อร่อยขึ้นที่เราชอบคือเอาเข้าตู้เย็นช่องธรรมดาสัก 1–2 ชั่วโมงก่อนกิน เนื้อจะเย็นนิดๆ ทำให้ความหวานเด่นขึ้นและกินแล้วสดชื่น (แต่ไม่แนะนำแช่จนแข็ง เพราะสัมผัสจะเสียค่ะ) สุดท้าย ถ้าคุณกำลังหา “หมอนทองระยอง” แล้วอยากได้ความคุ้ม แนะนำให้ซื้อจากร้าน/สวนที่แกะให้ดูเนื้อจริง จะได้เห็นเลยว่าเนื้อฉ่ำไหม สีเหลืองทองสวยไหม และพูเต็มหรือเปล่า โดยรวมจากที่ได้ลองมา ถ้าได้ลูกดีๆ หมอนทองระยองคืออร่อยสมชื่อจริงๆ ค่ะ