เมื่อพูดถึง “เก้าอี้แห่งลูกนก” ในบทสนทนา เราจะเห็นภาพสะท้อนว่าการเมืองไทยนั้นเต็มไปด้วยการแย่งชิงตำแหน่งอย่างเข้มข้นและไม่เว้นแม้แต่ตำแหน่งสำคัญอย่างรัฐมนตรี ซึ่งมักจะเกิดขึ้นจากการปลุกปั้นและการสนับสนุนภายในกลุ่มคนที่มีผลประโยชน์ร่วมกัน ในประสบการณ์จริงจากการติดตามข่าวสารการเมืองไทย พบว่าการปลุกปั้นหรือการสนับสนุนในลักษณะนี้มักสร้างความรู้สึกขัดแย้งในหมู่ประชาชนทั่วไป ที่หลากหลายมองว่าบางครั้งตำแหน่งเหล่านี้ได้มาไม่ใช่เพราะความสามารถ แต่มาจากความสัมพันธ์และกลุ่มอิทธิพล นี่คือสาเหตุให้สังคมรู้สึก “พวกมึงก็เลือกพวกมึง” เพราะเหมือนไม่ใช่ประชาชนเป็นผู้เลือก แต่เป็นกลุ่มคนเล็กๆ ที่ตัดสินใจแทน สิ่งนี้ทำให้การเมืองไทยมีความซับซ้อนในการพัฒนาและแก้ไขปัญหา เพราะความโปร่งใสและความเป็นธรรมในการกระจายตำแหน่งหน้าที่ยังคงเป็นประเด็นท้าทาย และสะท้อนให้เห็นว่าการเปลี่ยนแปลงที่แท้จริงอาจต้องเริ่มจากการสร้างความตระหนักรู้และความมีส่วนร่วมของประชาชนในทุกระดับ ดังนั้น การทำความเข้าใจคำว่า "จึงปลุกปั้น,กันไป'ให้ตำแหน่ง" ไม่ใช่แค่เรื่องการเมืองภายนอก แต่คือการพบปะกันระหว่างความคาดหวังของประชาชนกับระบบที่ยังต้องพัฒนา การรับรู้ในเรื่องนี้จะช่วยให้เรามีส่วนร่วมอย่างสร้างสรรค์ในการเลือกตั้งและการตรวจสอบอำนาจในอนาคตมากขึ้น