หลายคนอาจสงสัยว่าแรงจูงใจอะไรที่ทำให้คนหนึ่งสามารถตั้งใจเรียนจนได้เกรดเฉลี่ย 4.00 และคว้าทุนเรียนแลกเปลี่ยนที่เกาหลีแบบเต็มจำนวน วันนี้อยากแชร์ประสบการณ์ส่วนตัวที่ได้เรียนรู้จากการเดินทางนี้นะคะ ก่อนอื่นเลย การตั้งเป้าหมายชัดเจนเป็นสิ่งสำคัญมาก สำหรับเราเป้าหมายหลักคืออยากไปเกาหลีไปเรียนรู้วัฒนธรรมและพัฒนาภาษา เพราะฉะนั้นทุกครั้งที่อ่านหนังสือหรือทำงาน เราจะนึกถึงเป้าหมายนั้นเพื่อสร้างแรงจูงใจให้ตัวเองไม่ยอมแพ้ นอกจากนี้ ความพยายามที่ไม่ยอมแพ้แม้มีอุปสรรคก็ช่วยให้เกิดความก้าวหน้า เช่น การลงแข่งประกวดสุนทรพจน์ภาษาเกาหลีติดต่อกันหลายปี ทำให้ทักษะการพูดและความมั่นใจเติบโตขึ้นมาก เรายังใช้วิธีหาเงินดูแลตัวเองตั้งแต่อายุ 17 โดยรับงานสอนพยัญชนะและสระภาษาเกาหลี ซึ่งเป็นการฝึกฝนทั้งภาษาและทักษะการสื่อสารไปพร้อมกัน นำไปสู่การเปิดเพจสอนภาษาที่เป็นแหล่งรายได้เสริมจริงจัง การไปเรียนแลกเปลี่ยนครั้งแรกในชีวิตที่เกาหลีเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและความทรงจำดีๆ ที่สร้างความมั่นใจและแรงบันดาลใจในการเรียนต่อไป สุดท้าย อยากบอกว่าความสำเร็จไม่จำเป็นต้องยิ่งใหญ่เสมอไป แค่ความสำเร็จเล็กๆในแต่ละก้าวก็เป็นสิ่งที่น่าภูมิใจและมีคุณค่ามากๆ สำหรับใครที่อยากเรียนแลกเปลี่ยนที่เกาหลี หรือพัฒนาทักษะภาษา ลองตั้งเป้าหมายและทำทีละนิด รับรองจะเห็นผลลัพธ์ที่ดีตามมาแน่นอนค่ะ