ถามใจตัวเองว่าเราจะรักใครได้อีกหรือป่าวตอบคำตอบที่ได้คือชื่นชมชื่นชอบได้แต่ไม่สามารถรักใครได้เท่าเขาอีก

บางครั้งเมื่อคนเราต้องผ่านความรักอันลึกซึ้ง การตั้งคำถามกับตัวเองว่าเรายังสามารถรักใครได้อีกหรือไม่นั้นเป็นเรื่องธรรมดามาก สำหรับผมแล้วการรักใครสักคนที่มีความหมายมากๆ มันเหมือนกับการทิ้งร่องรอยไว้ในใจที่ยากจะลบเลือน แม้เวลาจะผ่านไป เราอาจจะยังสามารถชื่นชมและชอบใครใหม่ๆ ได้ แต่กลับรู้สึกว่าความรักที่เคยมีให้กับคนคนนั้นมันยากจะเทียบเท่าได้ ในประสบการณ์ส่วนตัว การยอมรับว่าบางครั้งเราอาจจะไม่สามารถรักใครได้เหมือนเดิมนั้น เป็นขั้นตอนหนึ่งของการเติบโตทางอารมณ์ ความรักไม่ใช่สิ่งที่แข่งขันกันได้แต่เป็นความรู้สึกที่ลึกซึ้งและมีความเฉพาะตัวในแต่ละคน จากการตั้งคำถามและรับฟังเสียงหัวใจคุณจะเริ่มเข้าใจตัวเองมากขึ้นว่าคุณมีความรู้สึกอย่างไรจริงๆ และพร้อมจะเปิดใจไหมที่รักใหม่จะเข้ามาแทนที่ความรักเก่า ผมได้เรียนรู้ว่าการให้เวลาตัวเองในการเยียวยาและฟื้นฟูความรู้สึกเป็นเรื่องสำคัญมาก ช่วงเวลาที่เรารู้สึกว่ายังไม่สามารถรักใครได้เหมือนเดิมคือช่วงเวลาที่เราต้องรักตัวเองให้มากที่สุด เพราะนั่นคือจุดเริ่มต้นของการมองเห็นคุณค่าในตัวเองและพร้อมที่จะต้อนรับความรักแบบใหม่ที่อาจจะมีความหมายแตกต่างแต่งดงามไม่แพ้กัน