ภาพของผู้หญิงคนนี้ในชุดและเครื่องแต่งกายตามรายละเอียดที่ให้มาจะเป็นภาพที่มีความงดงามและสื่อถึงวัฒนธรรม "บาบ๋า-ย่าหยา" (Peranakan) หรือ ไทย-เปอรานากัน อย่างชัดเจน
รายละเอียดชุดและเครื่องแต่งกายโดยสรุป (ชุดย่าหยา/เคบายาแบบดั้งเดิมที่ประยุกต์):
ส่วนบน (เสื้อ):
เสื้อผ้าลูกไม้ใหญ่เนื้อละเอียด สีขาวครีมอมชมพูอ่อน สั้นเสมอสะดือ (เป็นลักษณะของเสื้อ เคบายา/ย่าหยา ที่มักใช้ผ้าลูกไม้หรือผ้าป ่านปักฉลุ)
ดีไซน์คอสูงตั้ง แบบลูกไม้โปร่ง (อาจเป็นแบบคอตั้งของเสื้อ บาบ๋า หรือคอสูงของเคบายาที่สุภาพ)
แขนเสื้อยาวจรดข้อมือ ปลายแขนแต่งระบายลูกไม้ฉลุลายใบไม้ใหญ่
เข้ารูปพอดีตัว โดยใช้ผ้าลูกไม้ซ้อนผ้าซับในบางเบา
ส่วนล่าง (ผ้าถุง/ซิ่น):
ผ้าถุงยาวทรงตรง ความยาวคลุมข้อเท้า
สีเทาเงินอมครีม ลายปัก/พิมพ์ นกเงือกกับดอกไม้แบบบาบ๋า (ลวดลายอ่อนช้อยด้วยโทนเทา น้ำเงิน เขียวมะกอก)
เนื้อผ้าผ้าไหมหรือซาติน เนื้อหนานุ่ม มีความเงางาม
เครื่องประดับ (ตามแบบสตรีบาบ๋า-ย่าหยา):
สร้อยคอไข่มุกสีครีมยาวสองชั้น
แหวนเล็ก ๆ สีทองชมพู
มงกุฎดอกไม้แห้งสีขาว ลักษณะคล้าย ฮัวก๋วน (มงกุฎเจ้าสาวบ้าบ๋า) ที่ทำจากดอกไม้โทนสีขาว และขาวมุก
ทรงผมและเมกอัพ:
ผมเกล้าแบบ “ชักอีโบย” (เป็นทรงผมเกล้าแบบดั้งเดิมของสตรีเปอรานากัน)
แต่งหน้าโทนอบอุ่นธรรมชาติ เน้นผิวเนียน ตาคม ริมฝีปากสีชมพูพีช
โทนภาพและบรรยากาศ:
แสงธรรมชาติอบอุ่น ผ่านผ้าม่านขาวบางเบา
พื้นหลังห้องไม้โบราณ/เรือนไทย–เปอรานากัน ให้ความรู้สึกย้อนยุคแต่หรูหรา
ภาพรวมจะเป็นภาพสตรีที่สง่างาม อ่อนช้อย ในชุดประจำถิ่นแบบเปอรานากันที่มีการผสมผสานความเป็นจีน-มลายู-ไทย เน้นรายละเอียดลูกไม้ ผ้าปาเต๊ะ/ผ้าไหมลายวิจิตร และเครื่องประดับชั้นสูง โดยมีฉากหลังที่เข้ากับวัฒนธรรมนั้น ๆ







ภาพของผู้หญิงคนนี้ในชุดและเครื่องแต่งกายตามรายละเอียดที่ให้มาจะเป็นภาพที่มีความงดงามและสื่อถึงวัฒนธรรม "บาบ๋า-ย่าหยา" (Peranakan) หรือ ไทย-เปอรานากัน อย่างชัดเจน รายละเอียดชุดและเครื่องแต่งกายโดยสรุป (ชุดย่าหยา/เคบายาแบบดั้งเดิมที่ประยุกต์): ส่วนบน (เสื้อ): เสื้อผ้าลูกไม้ใหญ่เนื้อละเอียด สีขาวครีมอมชมพูอ่อน สั้นเสมอสะดือ (เป็นลักษณะของเสื้อ เคบายา/ย่าหยา ที่มักใช้ผ้าลูกไม้หรือผ้าป่านปักฉลุ) ดีไซน์คอสูงตั้ง แบบลูกไม้โปร่ง (อาจเป็นแบบคอตั้งของเสื้อ บาบ๋า หรือคอสูงของเคบายาที่สุภาพ) แขนเสื้อยาวจรดข้อมือ ปลายแขนแต่งระบายลูกไม้ฉลุลายใบไม้ใหญ่ เข้ารูปพอดีตัว โดยใช้ผ้าลูกไม้ซ้อนผ้าซับในบางเบา ส่วนล่าง (ผ้าถุง/ซิ่น): ผ้าถุงยาวทรงตรง ความยาวคลุมข้อเท้า สีเทาเงินอมครีม ลายปัก/พิมพ์ นกเงือกกับดอกไม้แบบบาบ๋า (ลวดลายอ่อนช้อยด้วยโทนเทา น้ำเงิน เขียวมะกอก) เนื้อผ้าผ้าไหมหรือซาติน เนื้อหนานุ่ม มีความเงางาม เครื่องประดับ (ตามแบบสตรีบาบ๋า-ย่าหยา): สร้อยคอไข่มุกสีครีมยาวสองชั้น แหวนเล็ก ๆ สีทองชมพู มงกุฎดอกไม้แห้งสีขาว ลักษณะคล้าย ฮัวก๋วน (มงกุฎเจ้าสาวบ้าบ๋า) ที่ทำจากดอกไม้โทนสีขาว และขาวมุก ทรงผมและเมกอัพ: ผมเกล้าแบบ “ชักอีโบย” (เป็นทรงผมเกล้าแบบดั้งเดิมของสตรีเปอรานากัน) แต่งหน้าโทนอบอุ่นธรรมชาติ เน้นผิวเนียน ตาคม ริมฝีปากสีชมพูพีช โทนภาพและบรรยากาศ: แสงธรรมชาติอบอุ่น ผ่านผ้าม่านขาวบางเบา พื้นหลังห้องไม้โบราณ/เรือนไทย–เปอรานากัน ให้ความรู้สึกย้อนยุคแต่หรูหรา ภาพรวมจะเป็นภาพสตรีที่สง่างาม อ่อนช้อย ในชุดประจำถิ่นแบบเปอรานากันที่มีการผสมผสานความเป็นจีน-มลายู-ไทย เน้นรายละเอียดลูกไม้ ผ้าปาเต๊ะ/ผ้าไหมลายวิจิตร และเครื่องประดับชั้นสูง โดยมีฉากหลังที่เข้ากับวัฒนธรรมนั้น ๆ