การสูญเสียคนที่รักเป็นเรื่องที่เจ็บปวดและยากจะยอมรับ หลายครั้งที่เราไม่ทันตั้งตัวเหมือนกับคำ OCR ที่กล่าวถึงว่า "ไม่ได้เตรียมตัวเตรียมใจสักนิด อ้อมเอ้ยไปเป็นนางฟ้านะไปสู่สุคติ" ซึ่งสะท้อนถึงความรู้สึกอันเศร้าสลดที่เกิดขึ้นอย่างฉับพลัน เมื่อเผชิญกับการสูญเสียเช่นนี้ สิ่งที่ช่วยเยียวยาใจได้คือการเปิดโอกาสให้ตัวเองและคนรอบข้างได้แสดงความรู้สึกอย่างเปิดเผย เช่น การจัดพิธีไว้อาลัยที่อบอุ่นและเต็มไปด้วยความรักหรือแม้แต่การนึกถึงความทรงจำดีๆ ที่เคยมีร่วมกัน ซึ่งช่วยให้ความเจ็บปวดนั้นนุ่มนวลลงบ้าง นอกจากนี้ คำพูดอย่าง "ไปเป็นนางฟ้านะ" ยังเป็นการแสดงออกถึงความหวังว่าเจ้าของวิญญาณจะได้ไปสู่ที่ที่สงบสุข เป็นการปลอบใจให้ทั้งผู้จากไปและผู้ที่ยังอยู่ การมีพื้นที่ในการแสดงความรู้สึกเหล่านี้จึงสำคัญมากในการเดินหน้าต่อไป จากประสบการณ์ส่วนตัว การพูดคุยกับคนที่ผ่านช่วงเวลานี้มาก่อนช่วยได้มาก เพราะพวกเขาจะเข้าใจและสามารถให้คำแนะนำหรือเพียงแต่รับฟัง ซึ่งเป็นการเยียวยาอย่างหนึ่งในแบบที่หาคำพูดมาเติมเต็มไม่ได้ สุดท้าย การดูแลใจตัวเองเป็นสิ่งสำคัญ พยายามมีชีวิตประจำวันที่สมดุล หลีกเลี่ยงการเก็บความรู้สึกไว้คนเดียว และเปิดใจเพื่อรับความช่วยเหลือเมื่อต้องการ