หลายครั้งที่เราพยายามทำความดีอย่างหนัก แต่กลับรู้สึกหมดแรงและไม่มีใครเห็นคุณค่า สิ่งนี้เป็นประสบการณ์ที่แท้จริงสำหรับคนที่ไม่รักตัวเอง เพราะเมื่อจิตใจเหนื่อยล้า การยอมรับความดีของตัวเองก็ยิ่งยากขึ้นไปอีก ในชีวิตจริง ผมเคยเจอช่วงเวลาที่รู้สึกเหมือนไม่มีรางวัลตอบแทนสำหรับความดีที่ได้ทำ มันทำให้รู้สึกเหมือนโดนบทลงโทษที่สาสมสำหรับคนที่ยึดติดกับความเกินพอดีและไม่รักตัวเองเลย แต่สิ่งที่ผมได้เรียนรู้ คือการเริ่มจากการให้คุณค่ากับตัวเองก่อน เช่น การพักผ่อนอย่างเพียงพอ การพูดคุยกับคนใกล้ชิด และการตั้งเป้าหมายเล็กๆ ที่ทำให้รู้สึกสำเร็จและมีความสุข การไม่ยึดติดกับความเหนื่อยจนเกินไปช่วยทำให้ใจเราแข็งแรงขึ้น และสามารถเผชิญหน้ากับความท้าทายต่างๆ ได้ดีขึ้น คำว่า "ไม่มีรางวัลตอบแทนความดี" อาจไม่ใช่เรื่องแย่เสมอไป เพราะความดีที่ทำแล้วไม่ได้รับผลตอบแทนอาจเป็นบทเรียนให้เรารู้จักรักตัวเองมากขึ้น และรู้ว่าความสุขที่แท้จริงมาจากภายใน ไม่ใช่จากการยอมรับของผู้อื่น สุดท้าย อย่าลืมว่าการรักตัวเองไม่ใช่เรื่องเห็นแก่ตัว แต่เป็นพื้นฐานที่ทำให้เราสามารถเป็นคนดีต่อคนอื่นได้อย่างแท้จริง