Prasad (ปราสาท) คืออะไร…???

เวลาเสิร์ชคำว่า “ปาสาด” หรือ “ปราส” หลายคนมักหมายถึงคำว่า Prasad (ปราสาท/ปฺราสาท) ในความเชื่อฮินดู ซึ่งเป็น “ของบูชา” ที่ถวายแด่เทพเจ้า (เช่น พระพิฆเนศ) แล้วหลังจากทำพิธีบูชาเสร็จ จึง “ลาของถวาย” มาเป็นของมงคลรับพร และมักแบ่งปันให้คนรอบตัวได้ด้วย แล้ว Prasad เอาไปทำอะไรได้บ้าง? 1) รับประทานเป็นสิริมงคล: โดยมากจะเป็นขนมหวาน เช่น ลาดู (Ladoo) หรือโมทกะ (Modak) เพราะเชื่อว่าเป็นของมงคล กินแล้วสบายใจเหมือนได้รับพรตรงๆ จากองค์ท่าน 2) แบ่งปันให้คนในบ้าน/เพื่อนร่วมงาน: หลายวัดหรือสถานที่บูชาจะมีการแจกปราสาทเล็กๆ เพื่อให้ทุกคนได้รับความเป็นสิริมงคลร่วมกัน 3) นำไปประยุกต์กิน/ดื่มได้ตามเหมาะสม: ถ้าเป็นนม น้ำ หรือผลไม้ที่ถวายไว้ (และยังสะอาด/ไม่บูด) ก็สามารถนำมาทานได้ตามปกติ เช่น เราเคยเอานมที่ถวายมาผสมเครื่องดื่มยามเช้า รู้สึกว่าทั้งสดชื่นและสบายใจมาก ของแบบไหนที่ “เป็นปราสาท” ได้บ้าง? โดยหลักๆ คือของที่ถวายแล้ว และเราตั้งใจลาของถวายมาเพื่อรับพร ไม่จำกัดแค่ขนมหวานเท่านั้น บางแห่งพราหมณ์อาจให้เป็นน้ำดื่ม ดอกไม้ หรือผลไม้ร่วมด้วย (แต่ถ้าเป็นของที่กินไม่ได้ เช่น ดอกไม้ ก็มักเก็บไว้บูชา/ประดับ แล้วค่อยจัดการอย่างเหมาะสม) ข้อควรรู้สำคัญ (กันพลาดสำหรับมือใหม่) - อย่าปล่อยของถวายให้เน่าเสียคาหิ้ง/แท่นบูชา: ของกินโดยเฉพาะนม ผลไม้ ขนม ควรกำหนดเวลาเก็บลงมาหลังบูชา เช่น ภายในวันนั้น หรือไม่เกิน 1 วันตามสภาพอากาศ - ลาของถวายก่อนเสมอ: ตั้งจิตขอบคุณและขออนุญาตนำมารับประทาน/แบ่งปัน เพื่อให้สบายใจ - ถ้ากลิ่น สี รสเปลี่ยน ให้ทิ้งทันที: แม้เป็นของมงคล แต่สุขอนามัยต้องมาก่อน สรุปสั้นๆ: “ปาสาด/ปราส (Prasad)” คือของถวายที่ผ่านการบูชาแล้ว เรารับมาเป็นของมงคล กินได้ (ถ้าเป็นของกิน) และแบ่งปันได้ ที่สำคัญคือดูแลไม่ให้ของถวายเน่าเสีย และจัดการด้วยความเคารพเสมอ