เหตุการณ์แม่ใจยักษ์โยนลูก 8 เดือนทิ้งป่าในวันที่ 29 พ.ค. 69 ที่จังหวัดกำแพงเพชรเป็นเรื่องที่ทำให้หลายคนรู้สึกตกใจและหดหู่ใจอย่างมาก เหตุการณ์เช่นนี้สะท้อนให้เห็นถึงปัญหาสุขภาพจิตและการเสพติด ที่อาจทำให้คนในสังคมสูญเสียความสามารถในการควบคุมตัวเองและปกป้องครอบครัว จากประสบการณ์ที่เคยติดตามข่าวในลักษณะเดียวกัน ผมเห็นว่าการดูแลคนในครอบครัวอย่างใกล้ชิดและการให้ความรู้ในเรื่องสุขภาพจิต และอาการเมาคลั่งหรือติดสุราเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่ง เพื่อป้องกันเหตุการณ์ซ้ำรอย อีกทั้ง ชุมชนและหน่วยงานสังคมควรมีมาตรการช่วยเหลือและเฝ้าระวังกลุ่มเสี่ยง โดยเฉพาะในพื้นที่ชนบท เช่น กำแพงเพชร ที่อาจขาดแคลนการเข้าถึงบริการทางสุขภาพมากนัก การรับข้อมูลข่าวสารและการพูดคุยเพื่อสร้างความเข้าใจเป็นอีกทางหนึ่งที่ช่วยลดความรุนแรงของเหตุการณ์ได้ ในฐานะคนทั่วไป การพบเห็นข่าวแบบนี้ทำให้เราต้องตระหนักถึงความสำคัญของการใส่ใจคนใกล้ตัว และไม่ละเลยสัญญาณเตือนของปัญหาภายในครอบครัว เพราะบางครั้งความช่วยเหลือเล็กๆ น้อยๆ อาจสามารถเปลี่ยนแปลงชีวิตและป้องกันโศกนาฏกรรมอย่างนี้ได้เลย