COCKTAIL 77 EVER TOUR 2025 (ครั้งสุดท้าย)
Last tour in the year 2025
การเดินทางของวงดนตรีที่ชื่อ “COCKTAIL”
COCKTAIL 77
EVER TOUR
เป็นวงดนตรีแนวคลาสสิกป็อปร็อกสัญชาติไทย จากกรุงเทพมหานคร ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2545 จากการรวมวงดนตรีของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลายหลาย ๆ วงในโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา มาทำเพลงออกจำหน่ายอัลบั้ม โดยมีชื่อว่า "COCKTAIL" จึงใช้ชื่อนี้ในการแสดงดนตรีเรื่อยมา โดยค็อกเทลมีผลงานอัลบั้มเพลงวางจำหน่ายทั้งสิ้น 9 อัลบั้ม 3 อีพี รวมมากกว่า 100 บทเพลง ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2545 – 2567 จนกระทั่งยุบวงในวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2568
สมาชิกปัจจุบัน
ปัณฑพล ประสารราชกิจ (โอม) – ร้องนำ (พ.ศ. 2545–2568)
ชวรัตน์ หรรษคุณาฒัย (เชา) – กีตาร์ (พ.ศ. 2551–2568)
เกริกเกียรติ สว่างวงศ์ (ปาร์ค) – กีตาร์เบส (พ.ศ. 2553–2554, 2555–2568)
ฟิลิปส์ เปรมสิริกรณ์ (ฟิลิปส์) – กลอง (พ.ศ. 2555–2568)
วิวัฒน์ สว่างวรรณรัตน์ (เหน่ง) – กีตาร์ (พ.ศ. 2567–2568) (แบ็กอัป พ.ศ. 2553–2567)
ชรัณ ตัณฑนันทน์ (เอกซ์) – เปียโน, คีย์บอร์ด (พ.ศ. 2567–2568) (แบ็กอัป พ.ศ. 2553–2561, พ.ศ. 2566–2567)
ถ้าใครเสิร์ชหา “น้ำตาสุดท้าย COCKTAIL” เพราะอยากย้อนอารมณ์เพลงก่อน/หลังไปดู 77 EVER TOUR บอกเลยว่าเพลงนี้พอฟังสดแล้วความรู้สึกมันต่างจากในหูฟังมาก ๆ จุดที่ชอบคือช่วงไคลแมกซ์ที่คนทั้งฮอลล์ร้องตามพร้อมกัน มันเป็นโมเมนต์ที่เหมือนเราได้ “ปล่อย” อะไรบางอย่างจริง ๆ (โดยเฉพาะท่อนที่ทุกคนรอ) และยิ่งรู้ว่านี่คือทัวร์ครั้งสุดท้ายของวง ยิ่งทำให้เพลงยิ่งแทงใจแบบประหลาด ๆ ส่วนตัวก่อนเข้างานฉันจะทำเพลย์ลิสต์เตรียมตัวไว้เลย นอกจาก “น้ำตาสุดท้าย” ก็วนฟังเพลงที่มักถูกพูดถึงในทัวร์นี้อย่าง “คุกเข่า”, “เวลา”, “โปรดเถิดรัก”, “คู่ชีวิต”, “กาลเวลาพิสูจน์คน”, “ไม่เป็นรอง”, “ส่งเธอออกไป”, “ดึงดัน” และ “Yours Ever” เพราะพอถึงหน้างานจริง แค่ได้ยินอินโทรไม่กี่วินาทีก็พร้อมร้องตามทันที ทริคเล็ก ๆ คือฟังเวอร์ชันไลฟ์/คอนเสิร์ตบ้าง จะช่วยให้คุ้นกับจังหวะที่วงชอบยืด/เร่ง ทำให้เราไม่หลุดอารมณ์ตอนร้องตาม อีกคำที่คนค้นคู่กันบ่อยคือ “Park COCKTAIL” (ปาร์ค) มือเบสของวง ซึ่งในคอนเสิร์ตจริง ๆ บทบาทของเบสเด่นมากกว่าที่หลายคนคิด เบสเป็นเหมือนกระดูกสันหลังของเพลง ทำให้พาร์ตป็อปร็อกของ COCKTAIL หนักแน่นและพาอารมณ์ไปได้ไกล โดยเฉพาะเพลงที่ต้องคุมไดนามิกจากเบาไปหนัก พอเสียงเบสแน่น ๆ เข้ามา จะทำให้ช่วงพุ่งของเพลง “พุ่งจริง” แบบที่เรารู้สึกได้ในอก (ถ้าใครยืนใกล้ลำโพงยิ่งชัด) ถ้าอยากโฟกัสฟังปาร์ตเบสของปาร์ค ลองตั้งใจฟังช่วงท่อนเวิร์สของ “ไม่เป็นรอง” หรือเพลงที่มีจังหวะเดินหน้าชัด ๆ จะจับไลน์เบสง่ายขึ้น และจะสนุกขึ้นเวลาเราดูการสื่อสารบนเวทีของสมาชิก—มันทำให้รู้สึกว่าเพลงที่เราฟังมานานมีรายละเอียดซ่อนอยู่เยอะมาก ปิดท้ายสำหรับคนที่กำลังจะไปดู/เพิ่งกลับมาแล้วอยากเก็บความทรงจำของ “น้ำตาสุดท้าย” ให้ครบ: หลังคอนเสิร์ตฉันชอบกลับมาจด 3 อย่างไว้เสมอ 1) เพลงที่ทำให้ขนลุกที่สุด 2) ท่อนที่ร้องตามแล้วน้ำตาซึม 3) โมเมนต์บนเวทีที่ทำให้รู้สึกว่าทัวร์นี้ “พิเศษ” จริง ๆ พอกลับมาอ่านทีหลัง มันเหมือนได้ดูคอนเสิร์ตซ้ำอีกครั้งเลย