ประสบการณ์ท้องแรก ไม่ได้บอกคนที่บ้าน

บอกอีกที่9เดือน

อยากเล่า เริ่มจากอะไรดี ก่อนอื่นเริ่มตั้งแต่เราเรียนมหาลัย

คบกับเเฟนมาเข้าปีที่ 2 แฟนเรียนอยู่ ปี3 เราพึ่งเรียนจบใหม่ๆหลังจากเราเรียนจบ เราก็หางานทำไปเรื่อยๆ เเฟนเราก็ต้องเรียนต่อ มีอยู่ช่วงนึงเราทำงาน ก่อนทำงานจะมีการตรวจสุขภาพเพื่อเข้าทำงาน ซึ่งหนึ่งในนั้น มีการตรวจการตั้งครรภ์ แต่ของเราขึ้นแค่ 1 ขีด ไม่ได้ตั้งครรภ์แต่อย่างใด พอหลังจากนั่น ทำงานไปเรื่อยๆ สุดท้ายมารู้ว่าตัวเองตั้งครรภ์ก็ เข้า 4 เดือนแล้ว แต่เราก็ยังฝืนทำงานจนน้องเกือบ 7 เดือน ซึ่งคนในที่ทำงานก็ไม่รู้ งานของเราก็เป็นงานเกี่ยวกับงานเซิฟอาหาร บางโอกาสมีงานจัดเลี้ยงซึ่งก็เดินเยอะ ยกของค่อนข้างหนักอยู่ แต่เราด้วยความที่ไม่อยากให้ใครลำบากใจ เราก็ทำเองทั้งหมด หลังจากนั่น ตัดสินใจบอกผู้จัดการในที่ทำงานว่าเรากำลังท้อง เราจะต้องออกไปเพราะตอนนี้ท้องเราเริ่มดูออก และเราลาออกเองเพราะรู้อยู่แล้วว่าหลังจากนี้ คงว่างงานนานมากๆ เพราะต้องเลี้ยงลูกเอง แต่ครอบครัวเราก็ยังไม่รู้ เพราะว่าพ่อกับแม่เรา เป็นคนที่หัวโบราณถือเรื่องท้องก่อนแต่งมากๆ

เราเลยตัดสิ้นใจคุยกับแฟน บอกพ่อกับแม่พร้อมกันทั้งสองฝ่าย ตอนเราท้องได้ 9 เดือน หลังจากนั่น พ่อกับเเม่เราไม่พอใจ เสียใจมากๆ เราก็คิดมากสุดๆ แต่พ่อกับแม่เเฟนก็ไม่นิ่งไหนๆเราก็จะคลอด เขาเลยให้เราย้ายมาอยู่ที่บ้านเเฟน จะได้มีคนดูแล เราก็ยังคิดมากเรื่องของพ่อกับแม่กับเรา จนถึงวันที่เราคลอด วันนั้นมีย่าเราที่โทรหาเราตอนอยู่ห้องรอคลอด ด้วยความเป็นห่วงโทรตลอดทั้งคืน แต่พ่อกับแม่เราไม่พอใจเรามาก หลังจากที่เราคลอดเสร็จเราก็ถ่ายรูปไปให้ดู ซึ่งไม่มีการตอบกลับมา มีแต่การอ่านข้อความเท่านั่น ด้วยความที่เราพึ่งเรียนจบ แฟนก็ยังเรียนก็เลยไม่ได้มีรายได้เข้ามา หลังจากที่เราออกจากงานเราก็อดมื้อกินมื้อ แต่เรากับแฟนก็พยายามทำกับข้าวกิน ให้ครบ 5 หมู่

ของใช้น้องก็ยังไม่มีเงินซื้อ การเงินติดขัดไปหมดทุกอย่าง

จนกระทั่งวันที่คลอดน้องออกมาน้องหายใจหอบ ต้องอยู่ที่ห้องเด็กป่วย 4-5 วัน แม่ก็อยู่ห้องหลังคลอด 3-4 วัน แม่เเฟนพอรู้ว่าเราจะคลอดน้องกลับมาจาก รพ ก็มาสั่งของให้น้องทั้งหมด ซึ่งเราไม่รู้ว่าต้องเตรียมอะไร หลังมาจากโรงบาลยังดีที่แม่เเฟนยังไม่ได้ใจร้ายกับเรา ช่วยเหลือทุกอย่าง ของใช้ ของกิน ยา ข้าวปลาอาหาร จนตอนนี้เลี้ยงน้องมาจนเข้าเดือนที่3 แล้ว พ่อกับแม่เราก็ทำใจได้แล้วเอ็นดูหลานชายคนเเรกของบ้าน หายโกรธและให้อภัยเรากับเเฟนเรา ฟ้าหลังฝนมันดีอย่างงี้นี่เอง แต่!! เลี้ยงลูกก็ขาดรายได้ที่สุด แต่เราต้องอดทน การเลี้ยงลูก 24 ชม. ไม่ใช่เรื่องง่ายจริงๆ #ประสบการณ์ท้องครั้งแรก #ลูกชายคนแรก