คุณเคยรู้สึกไหมว่าชีวิตประจำวันกินพลังงานใจของเราทีละน้อยๆ โดยที่เราแทบจะไม่ทันสังเกต? เหมือนกับมือถือที่แม้ไม่ได้ใช้งานหนัก แต่ถ้าเปิดหน้าจอทิ้งไว้หรือมีแอปทำงานเบื้องหลัง พลังงานก็ลดลงอย่างช้าๆ สถานการณ์เดียวกันนี้เกิดขึ้นกับจิตใจของเรา ไม่ว่าจะเป็นคำพูดเล็กๆ น้อยๆ หรือความพยายามที่จะเป็นคนดีที่ดีพอสำหรับทุกคน ล้วนแต่ใช้พลังงานทางจิตใจโดยที่เราอาจไม่รู้ตัว จากประสบการณ์ส่วนตัว มันง่ายมากที่จะละเลยความรู้สึกเหนื่อยล้าหรือแบตเตอรี่ใจที่ลดลง เพราะเรามักรีบมุ่งไปสู่เป้าหมายและทำหน้าที่ต่างๆ มากมาย แต่เมื่อพลังงานใจเริ่มเหลือน้อย เราก็ควรหยุดและให้เวลากับตัวเองเหมือนที่เราชาร์จโทรศัพท์ การให้เวลาตัวเองได้พักผ่อน ซึมซับสิ่งดีๆ รอบตัว และหลีกเลี่ยงคำพูดที่ทำร้ายใจ นั้นสำคัญมากกว่าที่คิด บางครั้งเราคิดว่าการต้องฝืนยิ้มและผ่านเรื่องหนักหนาไปโดยไม่มีวันพักผ่อนเป็นสิ่งที่จำเป็น แต่แท้จริงแล้ว การยอมรับว่าตัวเองเหนื่อยและต้องการการชาร์จพลังใจนั้นคือก้าวแรกของการดูแลสุขภาพจิตที่ดี ถามตัวเองดูว่า "คุณจำวันไหนที่แบตเตอรี่ใจคุณเต็มร้อยได้ไหม?" และถ้ายังจำไม่ได้ ก็อย่าลังเลที่จะให้เวลากับตัวเองตั้งแต่วันนี้ ดังนั้น การใส่ใจและดูแลพลังงานใจในแต่ละวัน ไม่ใช่เรื่องของความอ่อนแอ แต่คือการรักและให้เกียรติความรู้สึกของตัวเอง เพื่อที่เราจะได้เต็มที่กับชีวิตและคนที่เรารักอย่างแท้จริง