จากสิ่งที่ได้อ่านและภาพคำพูดเกี่ยวกับข้อคิดที่ว่า "คิดจะบินสูงก็อย่าลืมดินที่เคยเดิน" ทำให้ผมนึกถึงประสบการณ์ส่วนตัวของการเดินทางสู่ความสำเร็จในชีวิต หลายครั้งที่เมื่อเราประสบความสำเร็จหรือเจริญก้าวหน้าไปไกลมากขึ้น เรามักเผลอลืมช่วงเวลาที่เราต้องลำบาก ต้องพยายาม และเคยต้องพึ่งพาใครบางคนหรือโอกาสจากภายนอก ผมเองเคยผ่านมาเหมือนกัน จากวันที่แทบไม่มีอะไรเลย ทำงานหนักจนแทบไม่มีเวลาพักผ่อน แต่ใจอยากก้าวออกไปให้ไกลกว่าเดิม รายละเอียดที่ว่าความสูงของชีวิตหรือความสำเร็จไม่มีอะไรรับประกันว่ามันจะอยู่กับเราไปตลอด ช่วยให้ผมตระหนักว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดคือ "ความเป็นมนุษย์" หรือความถ่อมตน ความซื่อสัตย์ การไม่ลืมตัวแม้แต่วินาทีเดียว สิ่งนี้แหละคือจุดที่ทำให้ผมมีความสุขกับชีวิตมากขึ้น ไม่ใช่แค่การบินสูง แต่เป็นการรู้จักรักษารากฐานและไม่ลืมที่มาของตัวเอง ซึ่งนี่คือหัวใจสำคัญของการใช้ชีวิตที่มีความสุขและยั่งยืนจริง ๆ ผมอยากแนะนำให้ทุกคนที่กำลังเดินตามความฝันหรือประสบความสำเร็จอยู่ ลองหยุดคิดและทบทวนดูว่าพร้อมที่จะรักษาคุณค่าของตัวเองและคนรอบข้างหรือยัง การเติบโตต้องมาพร้อมกับความรับผิดชอบและความรักในสิ่งที่เรามีอยู่