ช่วงนี้กระแสดราม่าทุเรียนลูกละ 100 บาทกลายเป็นหัวข้อที่ได้รับความสนใจอย่างมาก เนื่องจากราคาทุเรียนที่ตกต่ำ ส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่อชาวสวนทุเรียน และพ่อค้าแม่ค้าที่ต้องรับภาระเรื่องราคาที่ผันผวน จากประสบการณ์ที่เคยร่วมมือกับชาวสวนทุเรียนและแม่ค้าออนไลน์ พบว่าโครงการหรือแคมเปญราคาทุเรียนลูกละ 100 บาท แม้จะมีเจตนาดีเพื่อช่วยเหลือเกษตรกร แต่ความเป็นจริงนั้นมีความซับซ้อนมากกว่าที่คิด เพราะราคาทุเรียนในตลาดถูกกำหนดโดยปัจจัยหลายอย่าง ทั้งคุณภาพของผลไม้ เช่น เกรด A ที่จะถูกส่งออกไปยังประเทศจีนซึ่งเป็นตลาดสำคัญ รวมถึงฤดูกาลเก็บเกี่ยวและปริมาณผลผลิตที่ล้นตลาดในบางช่วง การตั้งราคาคงที่ที่ 100 บาทต่อผล จึงเป็นเรื่องยากที่จะทำให้ได้จริงในภาพรวม และอาจส่งผลให้ผู้ค้าต้องรับภาระค่าต่างส่วนนี้เอง นอกจากนี้ การกำหนดราคาต่ำอาจกระทบต่อความยั่งยืนของพ่อค้าแม่ค้าทั้งในช่องทางออนไลน์และตลาดปกติ ที่ต้องมีต้นทุนอื่น ๆ ประกอบด้วย สิ่งที่ควรพิจารณาคือการสร้างความยั่งยืนในระบบการตลาดทุเรียนโดยไม่ทำลายโครงสร้างตลาด เช่น เพิ่มการโปรโมททุเรียนคุณภาพสูงของไทยในตลาดต่างประเทศ จัดการปริมาณผลผลิตให้เหมาะสม และสร้างมาตรฐานการเก็บเกี่ยวที่ชัดเจน เช่น วันเก็บเกี่ยวตามสายพันธุ์ในจันทบุรีปี 2569 ที่มีการระบุเกณฑ์น้ำหนักเนื้อแห้งตามสายพันธุ์ การทำงานร่วมกับกระทรวงพานิชย์และรัฐบาลเพื่อสร้างมาตรการช่วยเหลือที่สอดคล้องกับความจริงของตลาดจึงมีความสำคัญ ท้ายที่สุด ความตั้งใจในการช่วยเหลือเกษตรกร ต้องมาพร้อมกับความเข้าใจเชิงลึกของโครงสร้างตลาด และควรมีการสื่อสารที่ชัดเจนถึงผู้บริโภคและผู้เกี่ยวข้องทุกฝ่าย เพื่อให้เกิดผลลัพธ์ที่ยั่งยืนและเป็นธรรมต่อทุกฝ่ายในห่วงโซ่อุปทานทุเรียน