ในชีวิตของเราทุกคนคงเคยเจอช่วงเวลาที่รู้สึกหนักหน่วงกับเรื่องราวรอบตัว บางครั้งเราจำเป็นต้องตั้ง "ใจบอด" หรือเป็นเหมือนการปิดคลื่นรบกวนจากสิ่งที่ไม่สำคัญ หรือสิ่งที่ทำให้ใจเราเหนื่อยล้าเหมือนใน OCR ที่บอกว่า "ตาบอด" ต่อเรื่องไม่จำเป็น, "หูหนวก" ต่อคำพูดไร้สาระ หรือแม้แต่ "เป็นใบ้" ต่อคนที่ไม่รู้จักเราอย่างแท้จริง ประสบการณ์ส่วนตัวที่ได้ทำแบบนี้ พบว่าการปล่อยวางและยอมรับความไม่สมบูรณ์แบบในบางเรื่อง เป็นทางออกที่ดีที่สุดสำหรับความสงบใจ ไม่ใช่การตั้งใจให้ใจร้ายกับใคร แต่คือการรู้จักรักษาพลังใจของตัวเองก่อน เพื่อที่จะพร้อมเดินหน้าต่อไปได้อย่างมั่นคง อาจจะต้องยอมรับว่าบางคน หรือบางคำพูดไม่จำเป็นต้องได้รับความสนใจทุกอย่าง ทั้งนี้ ไม่ใช่การเพิกเฉยต่อสิ่งรอบข้าง แต่เป็นการคัดเลือกสิ่งที่ควรค่าแก่การใส่ใจจริงๆ ตั้งแต่ทำสิ่งนี้มา ความรู้สึกเครียดและอารมณ์ลบก็ลดลงอย่างเห็นได้ชัด ช่วยให้มีเวลามองเห็นคุณค่าของสิ่งที่สำคัญและผู้คนที่มีความหมายจริงๆ ในชีวิตเหมือนคำว่า "เห็นค่าก็เห็นหน้า" ที่โพสต์แฮชแท็กไว้ การปกป้องใจตัวเองด้วยการเลือกเปิดรับเฉพาะสิ่งดีๆ จึงเป็นเหมือนเส้นขอบฟ้าที่ปลายทางของ "ฟางเส้นสุดท้ายโคตรหนัก" ที่ทุกคนต้องพบเจอและก้าวผ่านมันไปได้อย่างเข้มแข็ง หวังว่าการแบ่งปันนี้จะเป็นแรงบันดาลใจให้กับผู้อ่านทุกคน ที่กำลังต่อสู้กับความรู้สึกท้อแท้ในชีวิต และช่วยให้เห็นว่าบางครั้งการ "ใจบอด" หรือเลือกปิดตา เปิดหู เปิดปากเฉพาะสิ่งที่ดีและสำคัญ เป็นเรื่องจำเป็นเพื่อชีวิตที่ดีขึ้นและใจที่สงบจริงๆ