ในชีวิตประจำวัน ผมพบว่าการเป็นคนเทาๆ หรือมีทั้งด้านดีและด้านร้ายในตัวเองเป็นเรื่องที่หลายคนอาจไม่กล้ารับฟัง แต่ในความเป็นจริงแล้ว "ความดีพอประมาณ ความชั่วพอสมควร" คือสิ่งที่ทำให้เราปรับตัวและอยู่ร่วมกับผู้อื่นได้อย่างสมดุล สำหรับผม การมีสันดานที่พอคบบได้หมายถึงการยอมรับความไม่สมบูรณ์แบบของตัวเองและผู้อื่นโดยไม่คาดหวังให้ใครต้องดีเลิศตลอดเวลา การเปิดใจรับฟังความเห็นต่างและมีความอดทนในความผิดพลาดเล็กๆ น้อยๆ เป็นสิ่งที่ช่วยให้ความสัมพันธ์ในสังคมดีขึ้นและมีเหตุผลรองรับ นอกจากนี้ ผมยังคิดว่าสังคมในยุคนี้ควรส่งเสริมให้คนแสดงออกในแบบที่เป็นตัวเองอย่างแท้จริง ไม่จำเป็นต้องแสร้งเป็นคนดีอย่างเดียวเพราะการยอมรับข้อผิดพลาดและข้อบกพร่องของตัวเองจะช่วยให้เติบโตและพัฒนาตัวเองได้อย่างแท้จริง ท้ายที่สุดแล้ว การเข้าใจและยอมรับ "ความดีพอประมาณ ความชั่วพอสมควร" จะทำให้เรามีความสุขและรู้สึกว่า "สันดานพอคบได้" ไม่เพียงแต่สำหรับตัวเองแต่ยังรวมถึงคนรอบข้างด้วย