Firewood Ram Rice, Little Alley Rice. The food is known as Mae Sai.
Anyone who goes to Mae Sai must try this menu, firewood ramps, little alley rice, both plain and machine, easy to eat. There are many shops. There is no limit to eating famous shops. Because any restaurant is also delicious. Anyone have a chance to try to eat together.
ถ้าไปเที่ยวแม่สายแล้วอยากลอง “ข้าวแรมฟืน” แต่ไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหน เราว่าหาง่ายกว่าที่คิด เพราะส่วนใหญ่จะมีขายตามตลาดและแผงริมถนน เห็นคนทำยืนปรุงอยู่หน้าเตา มีเครื่องปรุงหลายอย่างวางเรียง (พริกป่น น้ำส้ม กระเทียมเจียว ผักชี/ต้นหอม) แบบนี้มีโอกาสเจอของอร่อยสูงเลยค่ะ วิธีตามหาข้าวแรมฟืนแบบ “ใกล้ฉัน” ที่เราใช้บ่อยคือ เปิดแผนที่แล้วพิมพ์คำว่า “ข้าวแรมฟืน” หรือ “ข้าวแรมฟืน แม่สาย” จากนั้นดูรีวิวรูปอาหารจริง ๆ ว่าเป็นชามเส้น/แป้งเนียน ๆ สีอ่อน ราดน้ำปรุง มีสมุนไพรกับเครื่องเทศ แล้วเช็กเวลาเปิด-ปิด เพราะบางร้านขายช่วงเช้าหรือเย็นเป็นหลัก พอไปถึงตลาด ลองเดินดูแผงที่คนยืนรอเยอะ ๆ หรือร้านที่ทำทีละชามแบบปรุงสด กลิ่นสมุนไพรกับพริกคั่วจะเด่นมาก เวลา “สั่ง” เราว่ามี 2 แบบที่คนชอบคือ แบบธรรมดา (รสจะนุ่ม ๆ กินง่าย) กับแบบทรงเครื่อง (เครื่องแน่นขึ้น ได้ความกรุบ/หอมจากเครื่องเคียง) ถ้าเป็นมือใหม่ แนะนำเริ่มธรรมดาก่อนแล้วค่อยเติมพริกทีละนิด เพราะบางร้านเผ็ดจริง ส่วนตัวเราชอบขอเพิ่มผักโรยกับกระเทียมเจียว ทำให้หอมขึ้นมาก แล้วค่อยปรุงด้วยน้ำส้มเล็กน้อยให้รสตัดกำลังดี อีกเมนูที่คู่กันบ่อย ๆ คือ “ข้าวซอยน้อย” หน้าตาจะมาเป็นชามเส้นสีขาว มีเครื่องเคียงข้าง ๆ บางร้านจะมีของกรอบใส่ถุงวางคู่ให้กินแกล้ม เพิ่มเท็กซ์เจอร์กรุบ ๆ ได้ดี ถ้าเจอร้านที่ทำเส้นสด/ลวกใหม่ ๆ จะยิ่งนุ่มและหอม หลายคนเสิร์ชคำว่า “ข้าวต้มเจ๊สวย” ด้วย ถ้าคุณตั้งใจไปตามร้านนี้ แนะนำเช็กชื่อร้าน/ป้ายหน้าร้านในแผนที่ก่อน และดูคอมเมนต์ล่าสุดเรื่องคิวกับช่วงเวลาคนเยอะ แต่ถ้าวันไหนคิวแน่น เราว่ากินข้าวแรมฟืนตามตลาดก็ฟีลท้องถิ่นมาก ๆ อร่อยได้เหมือนกัน ไม่จำเป็นต้องยึดแค่ร้านดังค่ะ