เวลาเป็นสิ่งที่ทุกคนต้องเจอ และผมเองก็เคยรู้สึกกลัวมันเหมือนกัน เวลามันไม่เคยรอใคร ไม่ว่าคุณจะเดินช้าหรือเร็ว เวลาก็ยังเดินต่อไปอย่างเสมอต้นเสมอปลาย สิ่งที่ผมค้นพบคือเวลานั้นยุติธรรมอย่างไม่น่าเชื่อกับทุกคน เพราะไม่ว่าใครจะมีสถานะหรือความสามารถอย่างไร เวลาไหลผ่านทุกคนเท่าเทียมกัน แต่สิ่งที่แตกต่างกันคือวิธีที่แต่ละคนเลือกจะใช้เวลานั้น ตอนเด็กๆ ผมเคยกลัวผี แต่ตอนนี้เวลาคือสิ่งที่ผมกลัวที่สุด เพราะเวลานั้นไม่สามารถถูกทวงคืน หรือหยุดลงได้ เวลานั้นไม่เห็นหน้า ไม่ยิ้มให้เรา มันเรียกร้องให้เราก้าวไปข้างหน้าทุกวินาทีโดยไม่หยุดพัก และเช่นกัน มันก็สอนให้เราเข้าใจว่า ‘ถ้าเราไม่ลงมือทำบางอย่าง เวลาก็จะไม่รอเรา’ ผมเชื่อว่าคนเราจะมีเวลาให้กับสิ่งที่เราสนใจจริงๆ และนั่นคือเหตุผลว่าทำไมการจัดลำดับความสำคัญของเวลาจึงสำคัญที่สุดในชีวิต ผมจึงพยายามมอบเวลาที่มีให้กับสิ่งที่ทำให้ชีวิตมีความหมาย เช่น ครอบครัว งานที่รัก หรือการดูแลตัวเอง สุดท้ายนี้ ผมอยากชวนคุณผู้อ่านทบทวนวิธีที่ใช้เวลาในแต่ละวัน ลองถามตัวเองว่าเวลาที่ผ่านไปนั้นได้ถูกใช้ไปกับสิ่งที่มีคุณค่าหรือไม่ หรือมันถูกปล่อยให้สูญเปล่าไปโดยไม่รู้ตัว การตระหนักรู้เช่นนี้จะช่วยให้เรามองเห็นตัวเองมากขึ้น รักตัวเองมากขึ้น และทำให้ทุกวินาทีของเวลาที่เรามีมีความหมายจริงๆ