”ธาร“

เผื่อใครกำลังหา “tharn fine dining” แล้วลังเลว่าจะเหมาะกับโอกาสไหน—ส่วนตัวเราว่า THARN เป็นร้านที่ทำให้คำว่าไฟน์ไดนิ่งไทย “เข้าถึงได้” แบบไม่ต้องเกร็งค่ะ จุดที่ชอบคือความตั้งใจของเชฟแทนในแต่ละจาน และบรรยากาศบ้านไม้เก่าที่ทำให้มื้ออาหารรู้สึกอบอุ่น เหมือนไปกินข้าวบ้านคนที่จัดเต็มแบบพิถีพิถัน สิ่งที่เราแนะนำก่อนจอง: ลองเช็กว่าเป็นคอร์ส/สำรับแบบไหนในวันนั้น เพราะเมนูอาจปรับตามวัตถุดิบ พอรู้แนวล่วงหน้าจะยิ่งสนุกกับการชิม (และคุมความหิวได้ถูก) ถ้าไปเป็นครั้งแรก เราว่าควรไปแบบเปิดใจให้เชฟพาไปตามลำดับรส เพราะหลายจานเล่น “ความเผ็ดหอม” และ “สมุนไพร” แบบไทยๆ แต่ทำให้บาลานซ์ขึ้น เมนูที่เราอยากปักไว้ให้คนชอบรสไทยชัดๆ คือกลุ่มน้ำพริกอย่าง น้ำพริกอ่อง และน้ำพริกปูม้า ที่เสิร์ฟมาแบบสำรับ ทำให้ได้ลองจับคู่กับเครื่องเคียงหลายแบบในคำเดียว แล้วรสจะค่อยๆ ซ้อนกัน สนุกมาก อีกจานที่จำได้คือ แกงป่าปลาส้ม รสจัดแต่ไม่กลบวัตถุดิบ กลิ่นเครื่องแกงชัดและมีความสดของสมุนไพร สายซีฟู้ดน่าจะถูกใจ ฉลูนึ่งปูทะเล (หรือจานปูทะเลในสำรับ) เพราะเนื้อหวานเด่นและเข้ากับซอสสมุนไพรอย่างโหระพา/ใบแมงลักได้ดี ส่วนคนชอบหมู เราว่า “แก้มหมูหวานสูตรทำวรจินทร์” เป็นจานที่กินง่าย เนื้อนุ่ม รสหวานเค็มกลมกล่อม ช่วยพักลิ้นระหว่างจานเผ็ดได้ดีมาก ปิดท้ายของหวานที่เราเชียร์คือ ไอศกรีมแกงบวดเผือกกับกล้วยเชื่อม ฟีลขนมไทยคุ้นๆ แต่หน้าตาและเท็กซ์เจอร์ดูร่วมสมัย กินแล้วไม่เลี่ยน เป็นการจบมื้อที่พอดี ทริคเล็กๆ สำหรับการไป THARN: ไปตรงเวลาเพื่อได้จังหวะเสิร์ฟครบอรรถรส, ถ้ากินเผ็ดได้น้อยบอกทีมงานได้เลย (เขาปรับได้แบบยังคงกลิ่นสมุนไพร), และถ้าอยากได้ประสบการณ์เต็มๆ แนะนำไปตอนที่ไม่รีบ จะได้ค่อยๆ ชิม ค่อยๆ คุย และซึมซับบรรยากาศบ้านไม้คลาสสิคให้คุ้มค่ะ