Single mom
กว่าจะมาเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว นั่นแปลว่าเราได้ผ่านเรื่องรางทุกข์สุข จนใจเราเข้าสู่ความสงบ เราไม่ยึดติดและตัดสินจากอดีต ว่าเคยรู้สึกแบบไหนอีกต่อไป ไม่มีคำถามที่ถามว่าเคยรักไหม เคยดีแค่ไหน มีแต่ไปต่อข้างหน้า ย้อนกลับไป3ปีก่อนที่มีลูกกัน ทุกอย่างไม่ได้ถูกว่งเป็นที่เป็นทางตั้งแต่แรก รวม5ปี นานวันยิ่งเหนื่อยล้า และไม่มีความสุข จนไม่อยากมีเขาในชีวิต เราไม่ได้เปลี่ยนไป เราแค่โตขึ้น มุมมองที่มีมากขึ้น อาจจะมีลูก ลูกได้หมุนรอบตัวเราไปแล้ว ลูกคือสิ่งที่เราทุ่มเทเสมอ จุดที่มันเปลี่ยนเมื่อมองย้อนกลับไม่ว่าปัญหาจะเล็กหรือใหญ่ต้องเป็นคนแก้เอง จนมันเหนื่อยมันล้า สิ่งที่ตามมาคือความรู้สึกเฉยชากับความสัมพันธ์กับคนๆนี้ไปแล้ว คนที่เอาแต่เงียบใช้ความเงียบ จนเราแทบเป็นบ้า ไม่ว่าเรื่องเงินเรื่องอะไร เราบางครั้งรถเสียคนที่ต้องเอาไปอู่ซ่อมก็คือเรา ลูกป่วยก็เรา อะไรๆก็เรา มาถึงตรงนี้คุณอาจจะคิดว่าแสดงว่าเราไม่ทำงานไม่มีรายได้เองหรือเป็นแม่บ้านเลี้ยงลูก #ไม่ใช่ค่ะเรามีรายได้ มากพอเลี้ยงลูกเองด้วยซ้ำไป เรามีร้านกาแฟขนมเล็กที่ทำแบบเดลิเวอร์รี่ เทคโฮม เราเปิดเช้ามากและปิดดึกมากๆ
และเราดูแลลูกเอง24ชม โดยมีตายายของลูกที่ว่างๆจากงานก็มาช่วยดูหลาน โดยเรามีรายได้ไม่น้อย เริ่มขยับขยายแบ่งเงินเก็บแบบฝากประจำ ทำประกันสะสมทรัพย์ และลงทุนกับหุ้นบ้าง โอเครมาถึงจุดนี้มีปัญหาอะไรอีกนะ
ปัญหาคือความคิดมันไม่ไปในทางเดียวกัน ความมั่นคงที่เราอยากจะสร้าง แต่อีกคนไม่รับ ไม่เป็นที่ปรึกษาที่ดีเหมือนแต่ก่อน เมื่อก่อนเขาเก่งมากสำหรับเราวางแผนจัดการแก้ไขให้เรา แต่ตอนนี้กับการมีครอบครัว มี่ลูกแล้วมันเหมือนเขาแก้อะไรไม่ได้เหมือนเขาวิ่งชนกำแพงจนตัวเองเจ็บสุดท้ายเขาทนไม่ได้เองที่ต้องเป็นแบบนั่น อ่อตอนที่ตกลงกันคือเขาเป็นคนอยากให้เราอยู่บ้านเลี้ยงลูก จะเป็นคนดูแล แต่สุดท้ายเขาออกจากงานประจำเพื่อไปทำในสิ่งที่ตัวเองชอบ สุดท้ายเค้าก็เลยขาดความมั่นคงจากรายได้ไม่ไม่แน่นอน กดดัน และฝืนจนเหมือนตัวเองวิ่งชนกำแพงอยู่แบบนั่น การตัดสินใจหย่าของเราจึงเกิดขึ้น เรายังคงให้สิทธิความเป็นพ่อการส่งเสียลูกตามเหตุผล ข้อตกลง ที่สลักไวหลังใบหย่า โดยเราไม่ได้ ขออะไรเพิ่มเติมแม้เราจะทำได้ ก็ไม่เอา เรื่องนี้มันจะสอนอะไรได้ หลายอย่างจริงๆกับใครสักคน ที่คิดมีครอบครัว มีลูก ถ้าเราเลือย้อนแก้ไข ได้คงมีสติกว่านี้ที่จะทบทวนคนๆนึงว่าเขาพร้อมที่จะเป็นพ่อเป็นสามีจริงๆไหม เขามีอะไรที่อยากทำก่อนไหมเพราะเมื่อมีครอบครัวมีลูกแล้ว จะนึกมาอยากทำอะไรตอนนั่นแล้ว ลืมครอบครัว ลืมว่าสิ่งที่อยู่ตรงหน้ามันสำคัญกว่ามันก็จะจบแบบนี้แหละ
การเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะนอกจากต้องรับผิดชอบดูแลลูกแบบเต็มตัวแล้ว ยังต้องจัดการเรื่องการเงินและการทำงานอย่างเหนื่อยยาก แม่เลี้ยงเดี่ยวหลายคนต้องต่อสู้กับปัญหาความสัมพันธ์กับคู่ครองเก่า ที่อาจส่งผลทางจิตใจและความเครียดสะสม ทำให้บางครั้งรู้สึกเหมือนต้องแบกรับทุกสิ่งคนเดียว ทั้งเรื่องบ้าน รถ และการรักษาสุขภาพลูก ในทางกลับกันความเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวยังเป็นโอกาสให้ได้เรียนรู้และเติบโต ความรับผิดชอบที่มากขึ้นช่วยสร้างความเข้มแข็งและความเป็นอิสระทางการเงินอย่างแท้จริง อย่างเช่นการเปิดร้านกาแฟขนมแบบเดลิเวอรี่ที่ช่วยเพิ่มรายได้และความมั่นคงให้กับครอบครัว รวมถึงการวางแผนทางการเงินอย่างการฝากประจำ ทำประกัน และลงทุนในหุ้น ล้วนเป็นตัวอย่างของการขยายฐานะและเตรียมพร้อมสำหรับอนาคต หลายครั้งการสูงวัยและเติบโตทางความคิดส่งผลต่อความสัมพันธ์ที่เปลี่ยนไป มุมมองที่แตกต่างกันในเรื่องความมั่นคง และการตัดสินใจทำในสิ่งที่ชอบของคู่ครองเก่า อาจทำให้ชีวิตคู่เกิดความขัดแย้งและเหนื่อยล้า ซึ่งเป็นเหตุผลสำคัญที่ทำให้หลายแม่เลี้ยงเดี่ยวเลือกเดินหน้าด้วยตัวเองและหย่าร้างอย่างมีสติ ท้ายที่สุดแล้ว การเลี้ยงลูกคนเดียวไม่ใช่แค่เรื่องของความรับผิดชอบเท่านั้น แต่ยังเป็นการสื่อสารถึงความรักและความมุ่งมั่นที่แม่มีให้ลูกอย่างแท้จริง ความสมดุลระหว่างการทำงานและการดูแลครอบครัว การมีโครงข่ายครอบครัวช่วยดูแล เช่น ตายายที่มาช่วยดูแล คือส่วนสำคัญที่ช่วยแบ่งเบาภาระ สำหรับใครที่กำลังเผชิญกับสถานการณ์คล้าย ๆ กัน อย่าลืมให้เวลาตัวเองได้พักผ่อนและหาความช่วยเหลือจากคนรอบข้าง รวมถึงวางแผนทางการเงินและอนาคตอย่างรอบคอบ เพราะชีวิตแม่เลี้ยงเดี่ยวที่เข้มแข็งไม่ได้แค่ดูแลลูกให้ดีที่สุดเท่านั้น แต่ยังต้องดูแลตัวเองให้พร้อมสู้ต่อไปในทุกสถานการณ์
