💚☕ How Starbucks Saved My Life ~Michael Gill ☕💚

🩹❤️‍🩹 How Starbucks Saved My Life ❤️‍🩹🩹

- Michael Gill.

A book chronicling the life of Michael Gill, a former advertising agency executive who once had a luxurious home, a warm family, more than six digits of income a month, and a lot of henchmen in the company... but then he lost everything unexpectedly until he became a Starbucks cafe worker and had a boss who was an African-American woman who was only 28 years old.

"It's not what you do, it's who you are. And you are great."

☕ ---- Personal comments ---- ☕

I heard a long time ago that Starbucks would treat every employee as a partner.. When reading this book, it gives you a better understanding of the working system here. And the reason why in some fields there is a relatively friendly atmosphere... is that you have never met the size of a greeting worker or a chat like Mike in the book, but there are also quite friendly employees.

As for the storyline, it feels like telling more about past events and focusing a little more on Starbucks, it might make it more addictive because I personally want to read this book because of the title of the book. I want to know how Starbucks helped the author.

The whole thing is, it's just not that much because it's not about working with Starbucks, it's not as extreme as expected, but it's about sharing experiences and feelings that open up to the wider world, more accepting of social class, racial and age differences.

# Books to read # HowStarbucksSavedMyLife # MichaelGill # memoirbooks # Pickle pile

2025/11/5 Edited to

ถ้าคุณกำลังเสิร์ช “how starbucks saved my life” เพราะอยากรู้ว่าเล่มนี้เล่าถึง Starbucks แบบไหน บอกเลยว่าโทนหนังสือเป็น memoir เล่าชีวิตขึ้น ๆ ลง ๆ มากกว่าหนังสือธุรกิจหรือคู่มือวัฒนธรรมองค์กรแบบตรงไปตรงมา จุด “ช่วยชีวิต” ในชื่อเรื่องไม่ได้หมายถึงปาฏิหาริย์ใหญ่โต แต่เป็นการค่อย ๆ ประคองใจให้กลับมายืนได้อีกครั้งผ่านงานประจำวัน ความสัมพันธ์ และการถูกมองว่า “มีคุณค่า” แม้อยู่ในจุดต่ำสุด ส่วนที่เราว่าน่าหยิบมาอ่านคือภาพการเปลี่ยนสถานะจากผู้บริหารโฆษณาไปเป็นพนักงานหน้าร้าน—มันกระแทกเรื่องอีโก้ ความคาดหวัง และการยอมรับว่าบางช่วงชีวิตเราอาจต้องเริ่มใหม่จริง ๆ งานในร้านกาแฟทำให้เห็น “ระบบ” และ “คน” มากกว่าภาพลักษณ์แบรนด์ เช่น วิธีที่บางสาขาทำให้บรรยากาศเป็นกันเอง จนคำว่า partner ฟังดูมีน้ำหนักขึ้น (อย่างน้อยในโลกของเรื่องเล่าเล่มนี้) อีกจุดที่ทำให้เล่มนี้มีมิติคือเจ้านายสาวผิวสีอายุน้อยกว่า (ในเรื่องคือ 28 ปี) ซึ่งทำให้ผู้เขียนต้องเรียนรู้การวางตัวกับความต่างเรื่องวัย เชื้อชาติ และชนชั้น หลายตอนอ่านแล้วเหมือนได้ทบทวนตัวเองว่าเราเคย “เผลอ” มองคนจากตำแหน่งหรือเงินเดือนมากแค่ไหน ประโยคที่ชอบคือแนวคิดว่า “ไม่ใช่ว่าคุณทำอะไร แต่อยู่ที่คุณเป็นใคร” เพราะมันพาเรื่องไปไกลกว่ากาแฟ ถ้าคุณคาดหวังฉากหลังร้านแบบจัดเต็ม เทคนิคชงกาแฟ หรือดราม่าหนัก ๆ ในสาขา อาจรู้สึกว่าเรื่อง Starbucks น้อยกว่าที่คิด แต่ถ้าอ่านเพื่อเอาแรงบันดาลใจแบบเงียบ ๆ เรื่องการกลับมายืนได้ด้วยงานธรรมดา ๆ เล่มนี้ให้กำลังใจพอสมควร ทริคก่อนอ่านที่ช่วยให้ไม่ผิดหวัง: ลองตั้งโจทย์ว่าอ่านเพื่อ “บทเรียนการเริ่มต้นใหม่” มากกว่าอ่านเพื่อ “ความลับของ Starbucks” แล้วจะอินขึ้น และถ้าคุณเป็นสายกาแฟ ลองเปิดเพลงเบา ๆ แล้วจิบอะไรโทนฤดูใบไม้ร่วงอย่าง Pumpkin Spice Latte (ในปกมีฟีลนี้มาก) จะได้บรรยากาศเข้ากับเล่มดี