ลาออก = ไม่สู้งาน ? [ควรลาออกตอนไหนดี]

เปิดมากับประเด็นถกเถียงสมัยนี้ค่ะ 💪🏻

Gen Z ไม่สู้งาน ? ❤️‍🔥

เราขอเกริ่นก่อนเลยนะคะ ส่วนตัวเราเป็น first jobber ลาออกโดยที่ประสบการณ์ยังไม่ถึง 1 ปีเต็มด้วยซ้ำค่ะ

ความเห็นสำหรับเรา เรามองว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดคือตัวเราเองค่ะ

ถ้าถามว่าควรลาออกตอนไหนดีน้า ?

เราขอเสนอความติดเห็นส่วนตัวเราแบบนี้ค่ะ 🫶🏻

1. งานไม่เติบโต ?

* ลองถามตัวเองดูค่ะ ว่างานเราปัจจุบันตอบโจทย์เราไหม เราเติบโตในสายนี้ได้อีกไหม ที่นี่จะสอนให้เราโตได้อีกหรือเปล่า

น่าจะเป็นเหตุผลเบสิคที่ดูดีที่สุดในการตอบคำถามเวลาคนถามว่า ทำไมลาออก ได้ดีค่ะ 55555

2. Toxic / Workload

* สังคมการทำงานเป็นยังไงบ้าง สำหรับเรามองว่าการนินทาเพื่อนร่วมงาน พูดจาไม่ดี พูดลับหลัง ก็คือ Toxic ค่ะ แน่นอนว่ามันมีแทบทุกที่อยู่แล้ว ถ้าเราเอาไปบอกใครเขาว่าสังคมท้อกสิกเลยลาออก เขาก็คงมองว่าปกติ ที่ไหน ๆ ก็มี

= สังคมไทยชินกับการนินทา และต่อว่ากันลับหลังค่ะ

* Workload ก็เป็นอีกอย่างที่สำคัญ Work-life balance ควรมี และควรให้เกียรติกันจริง ๆ ค่ะ

เราทำงานหนัก แต่ผลตอบแทนน้อยก็ไม่คุ้มเลยน้า

3. ไม่ชอบแล้ว / ไม่มีใจ ‼️

* เรามองว่าอันนี้สำคัญสุดเลยค่ะ แต่มักจะถูกมองว่าไม่สู้งานมากที่สุด

เจ้านายยังต้องการงานคุณภาพเลย แล้วถ้าเราหมดใจ ทำไปงานก็อาจจะไม่มีคุณภาพอยู่ดีค่ะ

🧸 ย้ำว่าเราไม่ได้มาชักชวนทุกคนให้ลาออกจากงาน โดยที่ยังไม่ลองปรับตัว หรือแก้ไขปัญหาดูนะคะ

เพราะส่วนตัวเราลาออกโดยที่มีงานใหม่รองรับค่ะ แล้วเป็นงานที่ดีกว่าเดิมมาก ๆ เราชอบมากกว่า มีไฟในการทำงาน

เงินเดือนก็มากขึ้น ทั้งที่ประสบการณ์น้อยมากค่ะ ถ้าเราทำได้ = ทุกคนก็ทำได้นะคะ 💡

แค่อยากปรับความเข้าใจทั้งผุ้ใหญ่ เพื่อน ๆ และน้อง ๆ ถ้าใครยังไม่กล้าลาออก เพราะกลัวออกจากคอมฟอร์ตโซน กลัวโดนคำถามมากมาย กลัวถูกมองไม่ดี เราว่าชีวิตเรา ใช้ให้คุ้มดีกว่านะคะ ลองให้เต็มที่

🪄 จำไว้นะคะว่า “ทุกคนดีพอสำหรับงานดี ๆ”

#แชร์ประสบการณ์ลาออก #ติดเทรนด์ #ลาออกจากงาน #firstjobber #GenZ

4/20 แก้ไขเป็น

จากประสบการณ์ของพนักงานยุคใหม่ที่เพิ่งลาออกในช่วงเวลาที่ประสบการณ์ยังน้อย ผมเห็นว่าสิ่งสำคัญที่สุดคือการให้ความสำคัญกับตัวเองอย่างแท้จริง ไม่ใช่เพียงเพราะกระแสว่าคนอายุน้อยไม่สู้งาน แต่คือการประเมินว่าตอนนี้งานที่ทำอยู่มันเติบโตและตอบโจทย์เราหรือไม่ ในมุมมองของผม ถ้างานไม่ทำให้เราได้พัฒนาทักษะหรือก้าวหน้าในสายงานที่เราต้องการ ก็ถือว่าเป็นสัญญาณเตือนให้พิจารณา “ลาออก” เพื่อหาช่องทางที่ดีกว่า ผมเองเคยรู้สึกเหมือนถูกผูกมัดอยู่กับงานที่ไม่ใช่ตัวเอง แถมบรรยากาศการทำงานเต็มไปด้วยความเป็น Toxic เช่น การพูดลับหลัง นินทาเพื่อนร่วมงาน ซึ่งส่งผลกระทบต่อสุขภาพจิตและสร้างความเครียดตลอดเวลา อีกเรื่องที่ผมให้ความสำคัญคือ Work-life balance ถ้ามีงานที่ต้องทำหนักเกินไปแต่ไม่ได้รับผลตอบแทน หรือขาดความเคารพในเวลาส่วนตัว มันก็ไม่น่าจะคุ้มค่าหรือยั่งยืน สิ่งสุดท้ายที่อยากเน้นคือถ้าเราไม่ชอบงานนี้แล้ว หมดใจ ไม่มีแรงจูงใจในการทำงานต่อ ต่อให้พยายามก็อาจจะทำงานได้ไม่ดีเท่าที่ควร ตอนนั้นแหละคือเวลาที่ควรให้ความสำคัญกับตัวเอง เพื่อหางานที่ทำแล้วรู้สึกไฟลุกขึ้นใหม่ ได้ทุ่มเทและเติบโตทั้งในตัวงานและชีวิต ผมอยากจะแนะนำให้ทุกคนลองคิดและประเมินตัวเองอย่างจริงจังก่อนตัดสินใจ นอกจากนี้ควรมองหาโอกาสใหม่ ๆ ที่สอดคล้องกับเป้าหมายชีวิตและความชอบของตัวเองด้วย ผมเองก็ผ่านช่วงเวลาที่กลัวว่าจะออกจากคอมฟอร์ตโซน กลัวคำถามจากคนรอบข้าง แต่เมื่อได้ลองก้าวออกไป กลับพบว่ามีงานที่ตรงกับตัวเองและให้ค่าตอบแทนที่ดีขึ้น บางครั้งการลาออกไม่ได้แปลว่า "ไม่สู้งาน" แต่คือการต่อสู้เพื่อชีวิตการทำงานที่มีคุณภาพและความสุขมากกว่า โปรดจำไว้เสมอว่า "ทุกคนดีพอสำหรับงานดี ๆ" และอย่ากลัวที่จะให้โอกาสตัวเองได้เริ่มต้นใหม่