จากประสบการณ์ส่วนตัวที่ได้ใกล้ชิดกับคำว่า ‘อนิจจา วต สังขารา’ หรือการเห็นสังขารว่าไม่เที่ยงแท้ ทำให้เข้าใจว่าทุกสิ่งในชีวิตล้วนผันเปลี่ยนและไม่มีสิ่งใดยั่งยืนแม้แต่ร่างกายของเราเอง ถึงแม้จะพยายามตกแต่งหรือปรุงแต่งภายนอกให้ดูดีงาม แต่วาระของวัยย่อมทำให้ร่างกายเปลี่ยนแปลงและเสื่อมไปตามกาลเวลา สิ่งนี้สะท้อนให้เห็นความสำคัญในการเสริมศีลและธรรมประจำใจ เพื่อรักษาความสงบและความผ่องใสของจิตใจ แม้กายจะแก่หรือมีสภาพไม่สมบูรณ์ ก็ยังสามารถมีใจที่สดใสและมีความสุขได้ หลักธรรมที่กล่าวถึงนี้จึงเหมือนเครื่องป้องกันกลิ่นกิเลสหรือความขื่นขมที่เกิดขึ้นภายในจิตใจ ทำให้ชีวิตไม่จมอยู่กับความทุกข์ทรมานแม้ในสถานการณ์ที่เปลี่ยนแปลง เคยมีครั้งหนึ่งที่ได้พบกับผู้สูงอายุหลายท่านที่ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขแม้วัยจะล่วงเลยไป มาจากการที่ท่านเหล่านั้นปฏิบัติตัวตามหลักธรรม มีศีลและรักษาจิตใจให้ผ่องใส รู้จักปล่อยวางและยอมรับความไม่เที่ยงแท้ของร่างกาย นี่คือบทเรียนที่ล้ำค่าในการใช้ชีวิตประจำวัน ที่ทุกคนสามารถนำมาใช้เพื่อสร้างความสงบสุขภายในใจของตนเอง ดังนั้นไม่ว่าจะผ่านไปกี่ยุคกี่สมัย ความจริงเรื่องสังขารที่ไม่เที่ยงแท้และการเสริมสร้างความดีในใจไม่เคยล้าสมัย และเป็นเครื่องมือสำคัญที่ช่วยให้เรามีชีวิตที่สงบและมีความหมายมากขึ้น ทอล์คกะธรรมนี้จึงชวนให้เราหันกลับมาทบทวนและรักษาหลักธรรมเหล่านี้ไว้ในชีวิตเพื่อความสงบสุขที่ยั่งยืน