สระภาษาอาหรับ ep.3

ถ้าเพิ่งเริ่มเรียนเอง “สระภาษาอาหรับ” จะเป็นจุดที่ทำให้การอ่านลื่นขึ้นมาก เพราะสระคือเครื่องหมายสั้นๆ ที่วางบน/ใต้พยัญชนะ แล้วเปลี่ยนเสียงทันที โดยหลักๆ ที่ใช้บ่อยมี 3 ตัวคือ ฟัตฮะห์ (َ) = เสียง “อะ”, กัสเราะห์ (ِ) = เสียง “อิ”, และฎอมมะห์ (ُ) = เสียง “อุ” เวลาอ่านให้คิดว่า “พยัญชนะ + สระ” เป็น 1 หน่วย เช่น กอ + ฟัตฮะห์ = “กะ/กา(สั้น)” ประมาณนี้ จากประสบการณ์ฝึกเอง สิ่งที่ช่วยมากคืออ่านเป็นชุดซ้ำๆ แบบฟัตฮะห์-กัสเราะห์-ฎอมมะห์ ไปเลยกับพยัญชนะตัวเดิม เช่น “ظَ ظِ ظُ” แล้วค่อยเปลี่ยนตัวใหม่ วิธีนี้ทำให้ปาก/ลิ้นจำทางได้เร็วกว่าอ่านกระโดดไปมา พยัญชนะในชุดนี้มีหลายตัวที่คนไทยมักติด เช่น 1) ظ (เฎาะ) เป็นเสียงหนัก (emphatic) เวลาออกให้ “ดันลิ้นแตะฟันบน” และทำเสียงทุ้มกว่า “ซ/ด” ปกติ ลองฝึก “ظَ ظِ ظُ” ช้าๆ แล้วอัดเสียงตัวเองฟังเทียบ จะรู้เลยว่าเสียงหนักหรือยัง 2) ع (อะอ์) เป็นเสียงจากคอค่อนข้างลึก หลายคนออกเป็น “อา” ธรรมดาไปหมด เคล็ดลับที่ฉันใช้คือ “บีบคอเบาๆ เหมือนจะกลืน” แล้วปล่อยเสียงออกมา โดยยังคุมลมหายใจให้สม่ำเสมอ ฝึกกับสระทั้งสาม “عَ عِ عُ” จะช่วยให้แยกได้ 3) غ (เฆาะ) คล้ายเสียงครืดคราดจากคอด้านบน (ใกล้ๆ เสียง R แบบฝรั่งเศส) เวลาฝึกอย่ากดคอแรง ให้ใช้ลมพอประมาณ แล้วทำเสียงสั่นที่โคนคอด้านบน 4) ف (ฟะ) ตัวนี้หลายคนคิดว่าง่าย แต่ชอบเผลอเป็น “พ” ให้แตะฟันบนกับริมฝีปากล่าง (ฟีลเสียง f) แล้วตามด้วยสระ “فَ فِ فُ” จะชัดขึ้น 5) ق (กอ) เป็น “ก” หนักจากโคนลิ้น (ลึกกว่าคำว่า “กะ”) ส่วน ك (กะ) จะเบากว่าและใกล้ “ก” ไทยทั่วไป ฉันชอบฝึกสลับคู่ “قَ كَ / قِ كِ / قُ كُ” เพื่อให้หูจับความต่างได้เร็ว ทริคเสริมสำหรับคนค้นหาเรื่อง “พยัญชนะ สระ ภาษาอาหรับ” แล้วงงเรื่องการอ่าน: ให้ทำโพยเล็กๆ 1 บรรทัดว่า “َ = อะ, ِ = อิ, ُ = อุ” แล้วอ่านพยัญชนะทีละตัวพร้อมสระ 3 แบบทุกวันวันละ 5 นาที สม่ำเสมอกว่าฝึกหนักวันเดียว จะเห็นผลชัดมาก