จากประสบการณ์ตรงที่ผมได้ใช้ชีวิตและทำงานในนิคมอิสเทิร์นซีบอร์ดระยอง มันทำให้ผมได้รับรู้ถึงความแตกต่างของวิถีชีวิตระหว่างบ้านเกิดที่กาฬสินธุ์กับพื้นที่นิคมอุตสาหกรรมนี้อย่างชัดเจน ในแต่ละวันที่นี่ ผมต้องปรับตัวกับสภาพแวดล้อมและวัฒนธรรมที่ต่างไปจากบ้านเกิดค่อนข้างมาก แต่สิ่งที่ทำให้ผมยังคงรู้สึกเชื่อมโยงกับบ้านเกิด คือความทรงจำและความภาคภูมิใจที่มีต่อชุมชนของเรา ไม่ว่าจะเป็นการพูดภาษาอีสาน การกินอาหารพื้นบ้าน หรือรวมถึงการคิดถึงบรรยากาศแบบเรียบง่ายของคนกาฬสินธุ์ มาบยางพรและแอสเตโมระยองก็เป็นอีกสองสถานที่ที่มีบทบาทสำคัญที่นี่ ทั้งในเรื่องของการทำงานและการใช้ชีวิต ซึ่งพื้นที่เหล่านี้เต็มไปด้วยกลุ่มคนจากทั่วสารทิศ ที่ต่างก็มาทำงานและใช้ชีวิตอย่างขยันขันแข็ง การได้เห็นความหลากหลายนี้ทำให้ผมมีความรู้สึกว่านิคมนี้เป็นพื้นที่ที่เปิดโอกาสและพร้อมจะช่วยให้คนประสบความสำเร็จได้ หากเรามีความตั้งใจและอดทน ความรู้สึกนี้ทำให้ผมตระหนักว่า แม้จะรู้สึกว่า "ตกมาปีนี้คือเฒ่าคักแท้" ที่ต้องเจอกับความท้าทายและการเปลี่ยนแปลงมากมาย แต่ชีวิตในนิคมอิสเทิร์นซีบอร์ดระยองก็เต็มไปด้วยโอกาสและบทเรียนที่ล้ำค่า ที่ช่วยสร้างความแข็งแกร่งในตัวผมและทำให้ผมเติบโตขึ้นอย่างแท้จริง