สำหรับผมแล้ว การมีสเปคในเรื่องคนรักอาจไม่จำเป็นเท่าการเป็นคนดีและจริงใจ เพราะสุดท้ายแล้วความรักที่ยั่งยืนเกิดจากความเข้าใจและความเคารพซึ่งกันและกัน บางครั้งเรามุ่งมั่นหาคนที่ดูดี หรูล้ำ แต่ลืมไปว่าเสน่ห์ของคนคนหนึ่งไม่ได้ขึ้นอยู่กับรูปลักษณ์ภายนอกหรือคุณสมบัติที่เป็นจุดเด่นเสมอไป เมื่อเราลองเปิดใจรับฟังและเห็นคุณค่าของความดีเล็กๆ น้อยๆ ที่เขามอบให้ เช่น การดูแลใส่ใจ หรือการเป็นกำลังใจที่ดีในวันที่เหนื่อยล้า นอกจากนี้ สเปคที่ไม่มีอาจเป็นข้อดี เพราะทำให้เราเปิดโอกาสให้กับหลากหลายบุคลิก และค้นพบความสุขจากความเรียบง่ายในชีวิตคู่ ซึ่งเป็นเรื่องที่ลึกซึ้งและสวยงามกว่าที่คิด ดังนั้น การเป็นคนดีที่พร้อมจะเข้าใจและดูแลกันและกัน จึงเป็นสิ่งที่ควรค่าแก่การรักษามากกว่าสิ่งอื่นใด การไม่มีสเปคที่ตายตัวจึงเป็นการเปิดทางให้ความรักมีโอกาสเติบโตในแบบของมันเองอย่างแท้จริง