สุขอย่าไปเล่า เศร้าอย่าไปพูด..

ในชีวิตเราทุกคนคงมีช่วงเวลาทั้งสุขและเศร้าที่ผ่านมา และบางครั้งเราเลือกที่จะไม่เล่าความสุขให้ใครฟัง เพราะกลัวว่าคนอื่นจะอิจฉาหรือเข้าใจผิด ในทางกลับกันความเศร้าก็เป็นเรื่องที่หลายคนไม่อยากพูดถึง เพราะกลัวว่าจะทำให้คนอื่นรู้สึกหนักใจหรือไม่อยากรับฟัง ผม/ดิฉันเคยลองเก็บความรู้สึกเศร้าไว้กับตัวเอง เพราะคิดว่าน้อยคนที่จะเข้าใจสิ่งที่เรารับรู้จริง ๆ และบางครั้งรอยยิ้มที่เราแสดงออกมา ก็อาจจะเป็นเพียงหน้ากากที่ปกปิดความเจ็บปวดที่แท้จริง จากประสบการณ์ส่วนตัว การเลือกที่จะไม่เล่าทุกเรื่องให้ใครฟังไม่ได้หมายความว่าเราปิดกั้นตัวเอง แต่อาจจะเป็นการดูแลใจตัวเองในแบบที่ทำให้เรารู้สึกปลอดภัยมากขึ้น บางครั้งการได้รู้ว่ามีคนเพียงไม่กี่คนที่เข้าใจ ก็ทำให้เรารู้คุณค่าของความจริงใจและความสัมพันธ์ที่แท้จริงมากขึ้น ลองให้เวลาตัวเองได้เรียนรู้และยอมรับกับความสุขและความเศร้านั้นอย่างสมดุล และถ้าเจอคนที่พร้อมจะรับฟังและเข้าใจ ก็อย่ากลัวที่จะเปิดใจแชร์เรื่องราวเหล่านี้ เพราะนั่นคือวิธีหนึ่งที่จะช่วยให้ใจเราเข้มแข็งและเติบโตขึ้นเรื่อย ๆ