หลายคนที่สนใจทำเลสิคมักเริ่มจากการค้นหา “เครื่องตรวจวัดสายตา” เพราะอยากรู้ว่าก่อนผ่าตัดเขาตรวจอะไรกันบ้าง เราเองก็เป็นคนนึงที่กังวลมาก กลัวเจ็บ กลัวตรวจนาน แต่พอไปทำจริงๆ แล้วรู้สึกว่า “ขั้นตอนตรวจ” นี่แหละที่ช่วยให้เราอุ่นใจที่สุด เพราะทำให้รู้ว่าตาเราพร้อมจริงไหม และช่วยให้คุณหมอเลือกวิธีที่เหมาะกับเรา เครื่องตรวจวัดสายตา (ที่เจอบ่อยในคลินิก/โรงพยาบาลตา) จะมีหลายเครื่องทำงานต่างกัน เช่น เครื่องวัดค่าสายตาเบื้องต้น (เหมือนช่วยประเมินค่าสั้น/ยาว/เอียงคร่าวๆ), เครื่องวัดความโค้งกระจกตา (ดูว่ากระจกตาโค้งแค่ไหน), และเครื่องสแกน/ทำแผนที่กระจกตา (เอาไว้ดูความหนา รูปร่าง และความสม่ำเสมอของกระจกตา) ซึ่งตรงนี้สำคัญมากสำหรับการคัดกรองว่าทำเลสิคได้หรือควรไปทางเลือกอื่น เช่น SMILE/PRK หรือพักก่อน จากประสบการณ์เรา วันตรวจจะมีทั้งการนั่งมองไฟ/ตัวเลข การให้จ้องจุดหนึ่งนิ่งๆ แล้วเครื่องจะยิงแสง/ถ่ายภาพเร็วมาก บางเครื่องต้อง “เปิดตาให้กว้าง” นิดนึง ถ้ากะพริบก็ทำใหม่ได้ ไม่ต้องเครียด ส่วนใหญ่ไม่เจ็บ แค่แสบตาเล็กน้อยในบางขั้นตอน โดยเฉพาะช่วงที่มีการหยอดยา (บางคนอาจตาพร่าเพราะยาขยายม่านตา ทำให้มองแสงจ้า) ทิปส์เล็กๆ ที่ช่วยให้ตรวจวัดสายตาราบรื่น: - ถ้าใส่คอนแทคเลนส์ ควรถอดพักตามที่สถานพยาบาลแนะนำก่อนวันตรวจ (เพราะคอนแทคอาจทำให้ค่าความโค้ง/ความหนากระจกตาคลาดเคลื่อน) - พักผ่อนให้พอ ลดตาแห้งก่อนตรวจ และพกแว่นกันแดดไปด้วย เผื่อหยอดยาขยายม่านตาแล้วแพ้แสง - ระหว่างตรวจพยายามจ้องจุดโฟกัส หายใจช้าๆ จะช่วยให้เครื่องจับค่าได้ไว - ถามผลตรวจให้ละเอียด เช่น ค่าสายตาสั้น/เอียง, ความหนากระจกตา, ภาวะตาแห้ง และข้อจำกัดหลังทำ สำหรับเรา พอผ่านการตรวจด้วยเครื่องตรวจวัดสายตาหลายตัวแล้วรู้สึกมั่นใจขึ้นมาก เพราะเห็นเลยว่าทีมแพทย์เช็กละเอียดจริงๆ ก่อนเข้าขั้นตอนผ่าตัด ถ้าใครกำลังลังเล แนะนำเริ่มจาก “ไปตรวจวัดสายตา” ก่อนก็ได้ค่ะ ได้ข้อมูลครบแล้วค่อยตัดสินใจ ทำให้สบายใจขึ้นเยอะ